2-4. La rakonto de Malsaĝula Festivalo: Malsamoj inter versioj

El Vikio BRE
Iri al: navigado, serĉi
 
(6 intermediate revisions by 2 users not shown)
Linio 1: Linio 1:
 
  2-4. La rakonto de Malsaĝula Festivalo
 
  2-4. La rakonto de Malsaĝula Festivalo
  
  Homoj mankas pri saĝo
+
  Homo sen saĝo
  
  Diboĉas malatenteme
+
  Diboĉas malatenteme.
  
  Saĝuloj tenas atentemon
+
  Saĝuloj prenas atentemon
  
  Kiel grandan trezoron
+
  Kiel grandan trezoron.
  
  Ne diboĉu en malatentemo
+
  Ne diboĉu en malatentemo.
  
  Ne proksimiĝu al sensaj plezuroj
+
  Ne proksimiĝu al sensaj plezuroj.
  
 
  Homoj atentemaj kaj meditemaj
 
  Homoj atentemaj kaj meditemaj
Linio 17: Linio 17:
 
  Atingas abundan feliĉon.
 
  Atingas abundan feliĉon.
  
  Dum sia restado en Ĝetevana Monaĥejo, la Budho parolis tiujn versojn rilate al la Bala Nakata festivalo, kiu signifas la festivalon de malsaĝuloj.
+
  Dum sia restado en Ĝetevana Monaĥejo, la Budho parolis tiujn versojn rilate al la Bala-Nakata festivalo, kiu signifas la festivalon de malsaĝuloj.
  
  En iu dato oni okazigis festivalon de malsaĝuloj en Sravastio kaj en la malsaĝula festivalo homoj kutime ŝmiris siajn korpojn per cindro kaj bovfekaĵo, kaj dum longa periodo de sep tagoj ili vagis ĉirkaŭe parolante diversajn krudajn parolojn.
+
  Iutage oni okazigis festivalon de malsaĝuloj en Sravastio. Homoj kutime ŝmiris siajn korpojn per cindro kaj bovfekaĵo en la malsaĝula festivalo, kaj vagis ĉirkaŭe parolante diversajn krudajn vortojn dum longa periodo de sep tagoj.
  
  Tiam oni ne plu montris respekton al siaj familianoj, amikoj kaj monaĥoj kiam ili renkontis ilin, sed starante antaŭ la pordo kaj insultis ilin per krudaj vortoj. Tiuj, kiuj ne plu povis elteni la krudajn vortojn, devus pagi al la okazigantoj duonon, kvaronon aŭ eĉ moneron laŭ sia riĉeco. La okazigantoj de la ferio kutime alprenis monon kaj forlasis iliajn domojn.
+
  Tiam oni ne plu esprimis respekton al la familianoj, amikoj kaj monaĥoj kiam ili renkontis ilin, sed insultadis ilin per krudaj vortoj starante antaŭ la pordo. Tiuj, kiuj ne plu povis elteni la krudajn vortojn, devis pagi al la okazigantoj duonon, kvaronon aŭ eĉ moneron laŭ sia riĉeco. La okazigantoj de la ferio kutime alprenis la monon kaj forlasis iliajn domojn.
  
  Tiam en Sravastio vivis kvin miliono da noblaj disĉiploj kaj ili sendis mesaĝon al la instruisto: “Estimata sinjoro, ni petas, ke la Budho ne iru en la urbon kun amaso de monaĥoj dum sep tagoj. Ili restu en la monaĥejo anstataŭe.Dum la sep tagoj la noblaj disĉiploj pretigis kaj sendis manĝaĵojn al la monaĥoj en la monaĥejo sen forlasi siajn domojn.
+
  Tiam en Sravastio vivis kvin milionoj da noblaj disĉiploj. Ili sendis mesaĝon al la instruisto: "Estimata sinjoro, ni petas, ke la Budho ne iru en la urbon kun amaso de monaĥoj dum sep tagoj. Ili restu en la monaĥejo anstataŭe." Dum sep tagoj la noblaj disĉiploj pretigis kaj donis manĝaĵojn al la monaĥoj en la monaĥejo sen forlasi siajn domojn.
  
  En la oka tago, post kiam finiĝis la festivalo, oni invitis la monaĥan komunumon, kondukis monaĥojn en la urbon kaj donis al ili abundajn oferaĵojn. Sidiĝinte respektoplene ĉe unu flanko, ili diris al la Budho: “Estimata Sinjoro, ni pasigis la pasintajn sep tagojn malfeliĉe. Niaj oreloj preskaŭ eksplodis de la krudaj paroloj fare de malsaĝuloj. Neniu montris respekton al aliajn, kaj pro tio ni ne permesis vin eniri la urbon. Ni mem ankaŭ ne iris el la domoj.
+
  Post finiĝo de la festivalo en la oka tago, oni invitis la monaĥan komunumon, kondukis monaĥojn en la urbon kaj donis al ili abundajn oferaĵojn. Sidiĝinte respektoplene ĉe unu flanko, ili diris al la Budho: "Estimata Sinjoro, ni pasigis lastajn sep tagojn malfeliĉe. Niaj oreloj preskaŭ eksplodis de krudaj paroloj fare de malsaĝuloj. Neniu el ili montris respekton al aliaj, kaj pro tio ni detenis vin de enurbiĝo. Ni mem ankaŭ ne iris el la domoj."
  
  Aŭdinte ilian diron, la Budho respondis: “Tiamaniere malsaĝaj homoj kondutis laŭ sia propra maniero. Sed saĝuloj tenis atentemon kiel sian grandan trezoron, kaj per tio atingos la sukceson de granda nirvano en la fino.
+
  Aŭdinte ilian diron, la Budho respondis: "Malsaĝaj homoj tiel kondutas laŭ sia propra maniero. Sed saĝuloj tenas atentemon kiel sian valoran trezoron, kaj fine atingas grandan sukceson de nirvano."
  
 
  Ekspliko:
 
  Ekspliko:
  
  Malsaĝaj homoj sendistinge diboĉas en malatentemo.Sed la saĝaj homoj tenas atentemon kiel grandan trezoron. La malsaĝuloj havas vivon de sensa plezuro. Ili absorbiĝas en ĉasado al tio, kio tute ne utilas al la spirita progreso. Por posedi mondajn aferojn, oni bezonas riĉecon. En la sama maniero, por posedi altan spiritan aferon, ni bezonas iom da riĉeco, kaj la riĉeco estas atentemo.
+
  Malsaĝaj homoj senbride diboĉas en distriteco. Sed la saĝaj homoj tenas atentemon kiel valoran trezoron. La malsaĝuloj havas vivon de sensa plezuro. Ili absorbiĝas nur en ĉasado al tio, kio tute ne utilas al la spirita progreso. Oni bezonas riĉecon por atingi mondajn celojn. En la sama maniero, ni ankaŭ bezonas iom da riĉeco por akiri spiritan atingon, sed la riĉeco estas atentemo.
  
  Ne absorbiĝu en malatentemo. Evitu deziron al sensaj plezuroj, kio ajn estas ilia naturo. La atentema homo havas trankvilan menson. Li atingos grandan feliĉon.
+
  Ne dronu en malatentemo. Evitu deziron al sensaj plezuroj, kio ajn estas ilia naturo. La atentema homo havas trankvilan menson kaj ili atingos grandan feliĉon.
  
  Aliaj komentoj estas jene:  
+
  Jen alia komentario:  
  
  El dependo al senso estiĝas deziro, kiu, kiel senscieco, estas alia grava faktoro en la “dependa origino”. Krociĝo, deziro kaj inklino estas aspektoj de dependa origino. Dependa origino estas aspekto de la dua Nobla Vero. Deziro estas triopa-- nome, deziro al sensaj plezuroj, deziro al sensaj plezuroj havas rilaton kun vidpunkto de eternismo, t. e. ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio restas eterna, kaj deziro al sensaj plezuroj havas rilaton kun vidpunkto de nihilismo, t. e, ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio pereos post homa morto. La lasta starpunkto estas materialismo. Tion oni ankaŭ interpretas kiel krociĝon al forma kaj senforma statoj respektive. Kutime tiuj du terminoj prezentiĝas per deziro por ekzisteco kaj neekzisteco. Ekzistas ses specaj deziroj konformaj al ses sensaj objektoj kiel formo, sono kaj aliaj. Ili fariĝas dekdu kiam oni prenas ilin kiel internan kaj eksteran. Oni deduktas ilin kiel tridekses kiam oni rigardas ilin kiel pasintecon, nunecon kaj estontecon. Kiam ili estis triobligita per estontaj tri specaj deziroj, ilia sumo atingas centok, t.e. trioble dekdu. Estas nature por mondanoj pliintensigi deziron por sensaj plezuroj. Estas tre malfacile venki sensajn dezirojn. La plej potenca faktoro en la rado de vivo estas iluzio kaj deziro, la ambaŭ ĉefaj kaŭzoj de la dependa origino. Iluzio funkcias kiel pasinta kaŭzo en la nuna tempo, kaj deziro estas la nuna kaŭzo, kiu funkcias en la estonteco. Homoj dependaj al deziro kaptas aferon forte deziratan. Deziro similas al palpado en la mallumo por ŝteli ion. Posedo rilatas al reala ŝtelado de objekto. Kapto estas kaŭzata de ambaŭ krociĝo kaj eraro. Ĝi estigas falsajn opiniojn pri “mi” kaj “mia”. Kapto estas kvaropa-- nome, senso, falsaj vidpunktoj, krociĝo al ritoj aŭ ceremonioj, kaj teorio de animo.
+
  El sensa dependo estiĝas deziro, kiu, kiel senscieco, estas alia grava faktoro en la "dependa origino". Kroĉiĝo, deziro kaj inklino estas la aspektoj de la dependa origino. La dependa origino estas la aspekto de la dua Nobla Vero. Deziro estas triopa-- nome: la deziro al sensaj plezuroj, la deziro al sensaj plezuroj, kiu havas rilaton kun vidpunkto de eternismo, t. e. ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio restas eterna, kaj la deziro al sensaj plezuroj, kiu havas rilaton kun vidpunkto de nihilismo, t. e, ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio pereas post homa morto. La lasta havas starpunkton de materialismo. Tion oni ankaŭ interpretas kiel kroĉiĝon al forma kaj senforma statoj respektive. Kutime tiuj du terminoj prezentiĝas per deziroj al ekzisteco kaj neekzisteco. Ekzistas ses specaj deziroj konformaj al ses sensaj objektoj, kiaj formo, sono kaj aliaj. Ili fariĝas dek du kiam oni rigardas ilin kiel la internan kaj eksteran. Oni deduktas ilin kiel tridek ses kiam oni rigardas ilin kiel estintecon, estantecon kaj estontecon. Kiam ili estis triobligitaj per estontaj tri specaj deziroj, la sumo atingas cent ok. Homoj en la mondo nature intensigas sian deziron al sensaj plezuroj. Estas tre malfacile venki sensajn dezirojn. La plej potencaj faktoroj en la cirklo de vivo estas iluzio kaj deziro, kiuj estas du ĉefaj kaŭzoj de la dependa origino. Iluzio funkcias kiel estinta kaŭzo en la nuna tempo, kaj deziro estas la nuna kaŭzo, kiu funkcias en la estonteco. La dependanto de deziro estas kapto, kiu estas forte deziranta. Deziro similas al palpado en la mallumo por ŝtelado. Kapto rilatas al reala ŝtelado de objekto. Kapto estas kaŭzita de ambaŭ kroĉiĝo kaj eraro. Ĝi estigas falsajn opiniojn pri "mi" kaj "mia". Kapto estas kvaropa-- nome: senso, falsaj vidpunktoj, kroĉiĝo al ritoj aŭ ceremonioj, kaj teorio de spirito.

Nuna versio ekde 20:10, 2 Feb. 2014

  2-4. La rakonto de Malsaĝula Festivalo

  Homo sen saĝo

  Diboĉas malatenteme.

  Saĝuloj prenas atentemon

  Kiel grandan trezoron.

  Ne diboĉu en malatentemo.

  Ne proksimiĝu al sensaj plezuroj.

  Homoj atentemaj kaj meditemaj

  Atingas abundan feliĉon.

  Dum sia restado en Ĝetevana Monaĥejo, la Budho parolis tiujn versojn rilate al la Bala-Nakata festivalo, kiu signifas la festivalon de malsaĝuloj.

  Iutage oni okazigis festivalon de malsaĝuloj en Sravastio. Homoj kutime ŝmiris siajn korpojn per cindro kaj bovfekaĵo en la malsaĝula festivalo, kaj vagis ĉirkaŭe parolante diversajn krudajn vortojn dum longa periodo de sep tagoj.

  Tiam oni ne plu esprimis respekton al la familianoj, amikoj kaj monaĥoj kiam ili renkontis ilin, sed insultadis ilin per krudaj vortoj starante antaŭ la pordo. Tiuj, kiuj ne plu povis elteni la krudajn vortojn, devis pagi al la okazigantoj duonon, kvaronon aŭ eĉ moneron laŭ sia riĉeco. La okazigantoj de la ferio kutime alprenis la monon kaj forlasis iliajn domojn.

  Tiam en Sravastio vivis kvin milionoj da noblaj disĉiploj. Ili sendis mesaĝon al la instruisto: "Estimata sinjoro, ni petas, ke la Budho ne iru en la urbon kun amaso de monaĥoj dum sep tagoj. Ili restu en la monaĥejo anstataŭe." Dum sep tagoj la noblaj disĉiploj pretigis kaj donis manĝaĵojn al la monaĥoj en la monaĥejo sen forlasi siajn domojn.

  Post finiĝo de la festivalo en la oka tago, oni invitis la monaĥan komunumon, kondukis monaĥojn en la urbon kaj donis al ili abundajn oferaĵojn. Sidiĝinte respektoplene ĉe unu flanko, ili diris al la Budho: "Estimata Sinjoro, ni pasigis lastajn sep tagojn malfeliĉe. Niaj oreloj preskaŭ eksplodis de krudaj paroloj fare de malsaĝuloj. Neniu el ili montris respekton al aliaj, kaj pro tio ni detenis vin de enurbiĝo. Ni mem ankaŭ ne iris el la domoj."

  Aŭdinte ilian diron, la Budho respondis: "Malsaĝaj homoj tiel kondutas laŭ sia propra maniero. Sed saĝuloj tenas atentemon kiel sian valoran trezoron, kaj fine atingas grandan sukceson de nirvano."

  Ekspliko:

  Malsaĝaj homoj senbride diboĉas en distriteco. Sed la saĝaj homoj tenas atentemon kiel valoran trezoron. La malsaĝuloj havas vivon de sensa plezuro. Ili absorbiĝas nur en ĉasado al tio, kio tute ne utilas al la spirita progreso. Oni bezonas riĉecon por atingi mondajn celojn. En la sama maniero, ni ankaŭ bezonas iom da riĉeco por akiri spiritan atingon, sed la riĉeco estas atentemo.

  Ne dronu en malatentemo. Evitu deziron al sensaj plezuroj, kio ajn estas ilia naturo. La atentema homo havas trankvilan menson kaj ili atingos grandan feliĉon.

  Jen alia komentario:

  El sensa dependo estiĝas deziro, kiu, kiel senscieco, estas alia grava faktoro en la "dependa origino". Kroĉiĝo, deziro kaj inklino estas la aspektoj de la dependa origino. La dependa origino estas la aspekto de la dua Nobla Vero. Deziro estas triopa-- nome: la deziro al sensaj plezuroj, la deziro al sensaj plezuroj, kiu havas rilaton kun vidpunkto de eternismo, t. e. ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio restas eterna, kaj la deziro al sensaj plezuroj, kiu havas rilaton kun vidpunkto de nihilismo, t. e, ĝui plezurojn kun opinio, ke ĉio pereas post homa morto. La lasta havas starpunkton de materialismo. Tion oni ankaŭ interpretas kiel kroĉiĝon al forma kaj senforma statoj respektive. Kutime tiuj du terminoj prezentiĝas per deziroj al ekzisteco kaj neekzisteco. Ekzistas ses specaj deziroj konformaj al ses sensaj objektoj, kiaj formo, sono kaj aliaj. Ili fariĝas dek du kiam oni rigardas ilin kiel la internan kaj eksteran. Oni deduktas ilin kiel tridek ses kiam oni rigardas ilin kiel estintecon, estantecon kaj estontecon. Kiam ili estis triobligitaj per estontaj tri specaj deziroj, la sumo atingas cent ok. Homoj en la mondo nature intensigas sian deziron al sensaj plezuroj. Estas tre malfacile venki sensajn dezirojn. La plej potencaj faktoroj en la cirklo de vivo estas iluzio kaj deziro, kiuj estas du ĉefaj kaŭzoj de la dependa origino. Iluzio funkcias kiel estinta kaŭzo en la nuna tempo, kaj deziro estas la nuna kaŭzo, kiu funkcias en la estonteco. La dependanto de deziro estas kapto, kiu estas forte deziranta. Deziro similas al palpado en la mallumo por ŝtelado. Kapto rilatas al reala ŝtelado de objekto. Kapto estas kaŭzita de ambaŭ kroĉiĝo kaj eraro. Ĝi estigas falsajn opiniojn pri "mi" kaj "mia". Kapto estas kvaropa-- nome: senso, falsaj vidpunktoj, kroĉiĝo al ritoj aŭ ceremonioj, kaj teorio de spirito.