Amo de malsaĝa frato - Historio de redaktoj

Petrochib ĉe 14:47, 17 Nov. 2014

2014-11-17T14:47:34Z

Miaohui ĉe 14:15, 16 Nov. 2014

2014-11-16T14:15:58Z

Petrochib ĉe 10:31, 15 Nov. 2014

2014-11-15T10:31:09Z

Petrochib ĉe 10:24, 15 Nov. 2014

2014-11-15T10:24:19Z

Petrochib ĉe 16:20, 13 Nov. 2014

2014-11-13T16:20:53Z

Miaohui ĉe 05:02, 11 Nov. 2014

2014-11-11T05:02:00Z

Can't load revision 9939

Miaohui ĉe 02:30, 11 Nov. 2014

2014-11-11T02:30:57Z

Can't load revision 9938

Miaohui ĉe 14:19, 10 Nov. 2014

2014-11-10T14:19:35Z

Can't load revision 9937

Chenleng: Nova paĝo kun '　　Amo de malsaĝa frato 　　Estis malsaĝulo, kiu ne estis denaske tia. Kiam li estis 5 jara, okazis enhaladzo, nur li revivis. Lia patro dormanta kun li en sama ĉambro uzi...'

2014-11-10T08:37:33Z

Nova paĝo kun '　　Amo de malsaĝa frato 　　Estis malsaĝulo, kiu ne estis denaske tia. Kiam li estis 5 jara, okazis enhaladzo, nur li revivis. Lia patro dormanta kun li en sama ĉambro uzi...'

Montri ŝanĝojn

@@ Linio 43: / Linio 43: @@
 　　La fratino ĉiam ricevis leteron kun malordaj vortoj po kelkaj tagoj, kiun la frato skribis al ŝi, la enhavo estis tre simpla: “Mi fartas tre bone kaj bonvolu bone zorgi pri vin mem...”
-　　La malsaĝulo ne venis por bonvenigi la fratinon ĝis ŝi elhospitaĝis. Ŝi nur ricevis amindan urson vilan transdonitan de la kuracisto. Sur la piedo de la urso estis signo de sango...
+　　La malsaĝulo ne venis por bonvenigi la fratinon ĝis ŝi elhospitaliĝis. Ŝi nur ricevis amindan urson vilan transdonitan de la kuracisto. Sur la piedo de la urso estis signo de sango...
 　　La kuracisto diris al ŝi, ke la elspezo donita de malsaĝulo sufiĉis nur por operacio de renŝanĝo, sed dum ŝi restis en hospitalo antaŭ la resaniĝo, ankoraŭ mankis multe da mono. Ĉiutage krom vendi matenmanĝon la malsaĝulo ankoraŭ serĉis aliajn laborojn por fari, kaj se oni povis pagi al li monon, eĉ porti fekaĵon li volonte faris.
@@ Linio 49: / Linio 49: @@
 　　Iutage, kiam la malsaĝulo iris al hospitalo por viziti la fratinon, la kuracisto diris al li bonan informon, ke ili jam trovis taŭgan renon por la fratino. Li ankoraŭ stultece ridis, tre ĝentile riverencis al la kuracisto kaj diris al li: “Mi...devas aĉeti por fratino...donacon.. Atendu...fratino”.
-　　La malsaĝulo ĝojplene iris al vendejo malgraŭ laceco kaj aĉetis blankan urson kun vilo. Li perdis ordinaran singardemon pro elĉepiĝo de sia energio, kaj kiam li transpasis la straton, okazis akcidento al li sur la vojo al la hospitalo. Sendite al la hospitalo, li dronis en senkonscia stato, tamen li ankoraŭ forte tenis la vilan urson en sia mano dum la sango falis sur la piedon de la urso laŭ la mano... Mortante li diris al la kuracisto: “La urson...donu...al mia fratino.” Poste li forpasis kun rideto ĝoja aŭ malĝoja neniu sciis.
+　　La malsaĝulo ĝojplene iris al vendejo malgraŭ laceco kaj aĉetis blankan urson kun vilo. Li perdis ordinaran singardemon pro elĉerpiĝo de sia energio, kaj kiam li transpasis la straton, okazis akcidento al li sur la vojo al la hospitalo. Sendite al la hospitalo, li dronis en senkonscia stato, tamen li ankoraŭ forte tenis la vilan urson en sia mano dum la sango falis sur la piedon de la urso laŭ la mano... Mortante li diris al la kuracisto: “La urson...donu...al mia fratino.” Poste li forpasis kun rideto ĝoja aŭ malĝoja neniu sciis.
 　　La kuracisto diris al la fratino, ke tiujn leterojn li mem skribis imitante skribmanieron de ŝia frato ĉar li komprenis, ke ŝia frato certe ne volis lasi ŝin scii, ke li ne plu vivos antaŭ ŝia resaniĝo. La kuracisto volis helpi la malsaĝulon plenumi sian bondeziron, do li skribis tiujn leterojn.

@@ Linio 27: / Linio 27: @@
 　　La malsaĝulo fiksrigardis sian fratinon ekster la malsanuleja ĉambro. Ŝi vekiĝis dum la malsaĝulo restis ekstere jam tri tagnoktojn. La kuracisto konsolis al ŝi: “Ne maltrankviliĝu, vian kurac-elspezon via frato jam pretigis.” La fratino malfacile levis sian kapon kaj rigardis al sia frato ekster la pordo, kaj vidiĝis duboj en ŝiaj okuloj. Ĝuste tiam malsaĝulo denove tiel ridaĉis al sia fratino kiel en normala tago, sed ne kuraĝis eniri.
-　　La kuracisto diris al la fratino, ke li ofte aĉetis matenmanĝon delonge ĉe la stando de malsaĝulo, kaj sciis bone, ke malsaĝulo ĉiam laboras pene, sed neniam elspezas monon. Antaŭe li neniel komprenis, por kio la malsaĝulo perlaboras tiom da mono, sed li finfine tute komprenis kiam li aŭdis la diront de la malsaĝulo: “Mia panjo…tiel mortis kiel nun… Mi petas, ke vi…savu mian fratinon… Mi…ne volas, ke mia fratino mortu! Evidente, kiam la patrino de malsaĝulo vivis, ŝi diris al li, ke lia fratino havas gravan renan malsanon, kaj li devas bone prizorgi  ŝin…”
+　　La kuracisto diris al la fratino, ke li ofte aĉetis matenmanĝon delonge ĉe la stando de malsaĝulo, kaj sciis bone, ke malsaĝulo ĉiam laboras pene, sed neniam elspezas monon. Antaŭe li neniel komprenis, por kio la malsaĝulo perlaboras tiom da mono, sed li finfine tute komprenis kiam li aŭdis la diron de la malsaĝulo: “Mia panjo…tiel mortis kiel nun… Mi petas, ke vi…savu mian fratinon… Mi…ne volas, ke mia fratino mortu! Evidente, kiam la patrino de malsaĝulo vivis, ŝi diris al li, ke lia fratino havas gravan renan malsanon, kaj li devas bone prizorgi  ŝin…”
 　　La kuracisto diris al la fratino, ke ŝia reno devas esti ŝanĝita, kaj la elspezon por tio ŝia frato jam sufiĉe pagis, sed oni ankoraŭ trovis konvenan renon por ŝi.

@@ Linio 71: / Linio 71: @@
 　　Fratino ne ŝatas, ke mi eniru ŝian ĉambron kaj alproksimiĝu al ŝi. Sen ŝia permeso mi ne rajtas eniri ŝian ĉambron.
-　　Fratino ne volas lasi la aliajn scii, ke mi estas ŝia frato, do mi devas absolute ne lasi ŝiajn kunlerantojn scii, ke mi estas ŝia frato.
+　　Fratino ne volas lasi la aliajn scii, ke mi estas ŝia frato, do mi devas absolute ne lasi ŝiajn kunlernantojn scii, ke mi estas ŝia frato.
 　　La sanstato de Fratino estas malbona, sed mi absolute ne lasos ŝin scii, ke ŝi havas la saman malsanon kiel Patrino.

@@ Linio 23: / Linio 23: @@
 　　La malsaĝulo estas 17 jara, kiam la fratino lernis en mezlernejo. La stando por tuj preta manĝaĵo ankaŭ moviĝis proksimen al la mezlernejo de la fratino. Ĉiutage elvendinte matenmanĝon, li kutime iris tien kaj reen ĉirkaŭ la mezlernejo kun malpura vestaĵo ĉifona kaj piedo nuda. Tamen laborante li restas tiel lerta kaj atentema kiel vera kuiristo kun antaŭtuko, kaj ankoraŭ scipovis nur ridaĉi.
-　　Iutage, vendante matenmanĝon li subite aŭdis, ke du lernantoj menciis la nomon de lia fratino kaj diris, ke ŝi aspektas pala kaj ŝia talio ege doloras al ŝi post kiam ŝi venis al la lernejo. Aŭdinte tion, la malsaĝulo stuporiĝis momenton, subite vokis la nomon de la fratino, forlasis la laboron kaj tuj kuris al la lernejo. Kriante la nomon de la fratino, li kuris en la klasĉambron de la fratino malgraŭ la haltigo de la gardisto kaj instruistoj. Vidinte, ke la fratino aspektas tre pala kuŝante sur la tablo kaj aperas gutoj de malvarmaj ŝvitoj sur ŝia vizaĝo, la malsaĝulo ne plu ridaĉis kaj mienis ege maltrankvila. Vokante la nomon de la fratino, li portis ŝin sur sian dorson kaj tuj kuiris al hospitalo. Sur la vojo la instruistoj provis haltigi lin, dirante: “Kion vi faras? Tuj forlasu ŝin!” La vizaĝo de la malsaĝulo jam tute ruĝiĝis pro ofendiĝo: “Ŝi…estas mia fratino. Mi…estas ŝia frato.” Dorse portante la fratinon, malsaĝulo ripetadis la saman frazon sur la vojo al hospitalo. La instruistoj kaj lernantoj en la mezlernejo tute surpriziĝis ĉar ili neniam aŭdis, ke ŝi havas fraton...
+　　Iutage, vendante matenmanĝon li subite aŭdis, ke du lernantoj menciis la nomon de lia fratino kaj diris, ke ŝi aspektas pala kaj ŝia talio ege doloras al ŝi post kiam ŝi venis al la lernejo. Aŭdinte tion, la malsaĝulo stuporiĝis momenton, subite vokis la nomon de la fratino, forlasis la laboron kaj tuj kuris al la lernejo. Kriante la nomon de la fratino, li kuris en la klasĉambron de la fratino malgraŭ la haltigo de la gardisto kaj instruistoj. Vidinte, ke la fratino aspektas tre pala kuŝante sur la tablo kaj aperas gutoj de malvarmaj ŝvitoj sur ŝia vizaĝo, la malsaĝulo ne plu ridaĉis kaj mienis ege maltrankvila. Vokante la nomon de la fratino, li portis ŝin sur sian dorson kaj tuj kuris al hospitalo. Sur la vojo la instruistoj provis haltigi lin, dirante: “Kion vi faras? Tuj forlasu ŝin!” La vizaĝo de la malsaĝulo jam tute ruĝiĝis pro ofendiĝo: “Ŝi…estas mia fratino. Mi…estas ŝia frato.” Dorse portante la fratinon, malsaĝulo ripetadis la saman frazon sur la vojo al hospitalo. La instruistoj kaj lernantoj en la mezlernejo tute surpriziĝis ĉar ili neniam aŭdis, ke ŝi havas fraton...
 　　La malsaĝulo fiksrigardis sian fratinon ekster la malsanuleja ĉambro. Ŝi vekiĝis dum la malsaĝulo restis ekstere jam tri tagnoktojn. La kuracisto konsolis al ŝi: “Ne maltrankviliĝu, vian kurac-elspezon via frato jam pretigis.” La fratino malfacile levis sian kapon kaj rigardis al sia frato ekster la pordo, kaj vidiĝis duboj en ŝiaj okuloj. Ĝuste tiam malsaĝulo denove tiel ridaĉis al sia fratino kiel en normala tago, sed ne kuraĝis eniri.
-　　La kuracisto diris al la fratino, ke li ofte aĉetis matenmanĝon delonge ĉe la stando de malsaĝulo, kaj sciis bone, ke malsaĝulo ĉiam laboras pene, sed neniam elspezas monon. Antaŭe li neniel komprenis, por kio la malsaĝulo perlaboras tiom da mono, sed li finfine tute komprenis kiam li aŭdis la diron malsaĝulo: “Mia panjo…tiel mortis kiel nun… Mi petas, ke vi…savu mian fratinon… Mi…ne volas mian fratinon morti! Evidente, kiam la patrino de malsaĝulo vivis, ŝi diris al li, ke lia fratino havas gravan renan malsanon, kaj li devas bone prizorgi  ŝin…”
+　　La kuracisto diris al la fratino, ke li ofte aĉetis matenmanĝon delonge ĉe la stando de malsaĝulo, kaj sciis bone, ke malsaĝulo ĉiam laboras pene, sed neniam elspezas monon. Antaŭe li neniel komprenis, por kio la malsaĝulo perlaboras tiom da mono, sed li finfine tute komprenis kiam li aŭdis la diront de la malsaĝulo: “Mia panjo…tiel mortis kiel nun… Mi petas, ke vi…savu mian fratinon… Mi…ne volas, ke mia fratino mortu! Evidente, kiam la patrino de malsaĝulo vivis, ŝi diris al li, ke lia fratino havas gravan renan malsanon, kaj li devas bone prizorgi  ŝin…”
 　　La kuracisto diris al la fratino, ke ŝia reno devas esti ŝanĝita, kaj la elspezon por tio ŝia frato jam sufiĉe pagis, sed oni ankoraŭ trovis konvenan renon por ŝi.

@@ Linio 1: / Linio 1: @@
 　　Amo de malsaĝa frato
-　　Estis malsaĝulo, kiu ne estis tia denaske. Kiam li estis 5 jara, okazis ellaso de haladzo en lia ĉambro kaj nur li postvivis el la katastrofo. Lia patro dormanta kun li en sama ĉambro uzis sian tutan forton puŝi lin eksteren en la lasta momento de sia vivo. Ekde tiam la knabo scipovis nur ridaĉi malgraŭ sia ĝojo aŭ malĝojo. Laŭdire grave difektiĝis lia crbo.
+　　Estis malsaĝulo, kiu ne estis tia denaske. Kiam li estis 5 jara, okazis ellaso de haladzo en lia ĉambro kaj nur li postvivis el la katastrofo. Lia patro dormanta kun li en sama ĉambro uzis sian tutan forton puŝi lin eksteren en la lasta momento de sia vivo. Ekde tiam la knabo scipovis nur ridaĉi malgraŭ sia ĝojo aŭ malĝojo. Laŭdire grave difektiĝis lia cerbo.
 　　La malsaĝulo havis belan patrinon kaj amindan plijunan fratinon. Li ĉiam demandis sian patrinon, kien iris lia patro. Lia patrino kutime respondis al li: “ Via patro mortis kaj fariĝis stelo en la ĉielo. Tie li ĉiam rigardas nin.”