2-3. La Rakonto de Culapantaka - Historio de redaktoj

Miaohui ĉe 02:49, 25 Jan. 2014

2014-01-25T02:49:06Z

Miaohui ĉe 02:48, 25 Jan. 2014

2014-01-25T02:48:27Z

Chenleng ĉe 09:50, 24 Jan. 2014

2014-01-24T09:50:55Z

Miaohui ĉe 08:57, 24 Jan. 2014

2014-01-24T08:57:39Z

Miaohui ĉe 14:34, 23 Jan. 2014

2014-01-23T14:34:57Z

Petrochib ĉe 09:58, 19 Jan. 2014

2014-01-19T09:58:25Z

Petrochib ĉe 09:54, 19 Jan. 2014

2014-01-19T09:54:57Z

Miaohui ĉe 21:25, 18 Jan. 2014

2014-01-18T21:25:03Z

Miaohui ĉe 21:20, 18 Jan. 2014

2014-01-18T21:20:51Z

Miaohui ĉe 21:14, 18 Jan. 2014

2014-01-18T21:14:39Z

@@ Linio 7: / Linio 7: @@
 　　saĝulo devas fari insulon
-　　　nedetrueblan por torento.
+　　nedetrueblan por torento.
-−
 　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de la bankisto en Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson dum kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
@@ Linio 19: / Linio 19: @@
 　　La sendito denove revenis pro konfuziĝo. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam la sendito kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
-　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn starantajn firme sur la insulo.
+　　　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn starantajn firme sur la insulo.

@@ Linio 1: / Linio 1: @@
--3. La Rakonto de Culapantaka
+-3. La Rakonto de Culapantako
-　　Per energio, atenteco
+　　Per energio, atentemo
 　　toleremo kaj sindeteno
-　　Saĝulo devas fari insulon
+　　saĝulo devas fari insulon
-−
-　　Nedetrueblan pro torento
 　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de la bankisto en Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson dum kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
-　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forigis Culapantakon el la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reiri al la laika vivo. Konsciinte pri la intenco de Culapantako, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo Grandhakuti. La Budho donis pure blankan tukon al li kaj ordonis, ke li sidu kun vizaĝo al la oriento kaj frotu la tukpecon per sia mano. Kaj samtempe li senĉese ripetu la vorton “Raĝoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
+　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forigis Culapantakon el la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reiri al la laika vivo. Konsciinte pri la intenco de Culapantako, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo Grandhakuti. La Budho donis al li pecon da pura blanka tuko kaj ordonis, ke li sidu kun vizaĝo al la oriento kaj frotu la tukon per sia mano. Kaj samtempe li senĉese ripetu la vorton "Raĝoharanam", kiu signifas "forigi malpuraĵon". Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
-　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Raĝoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiuj estiĝintaj aferoj. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke la Budho aperis antaŭ Culapantako sidante kaj diris: “Ne nur la tukpeco malpuriĝis pro polvo, en homo ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo oni povas atingi vian celon kaj fariĝi arahanto.”
+　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukon ripetante la vorton "Raĝoharanam". La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiuj estiĝintaj aferoj. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do radiis kaj vidigis al Culapantako, ke antaŭ tiu li sidas kaj diras: "Ne nur la tuko malpuriĝis pro polvo, en homo ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto."
-　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ la servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Ili respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke monaĥo restas en la monaĥejo, kaj ordonis, ke ili konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj estis faritaj de Culapantako, kiu jam posedis supernaturajn povojn. La sendito konfuziĝis kaj tuj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
+　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ la servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Ili respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke monaĥo restas en la monaĥejo, kaj ordonis alkonduki Culapantakon de tie. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj estis faritaj de Culapantako, kiu jam posedis supernaturajn povojn. La sendito konfuziĝis kaj tuj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis al li per diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: "Mi estas Culapantako."
-　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
+　　La sendito denove revenis pro konfuziĝo. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam la sendito kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
-　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn starantajn firme sur la insulo .
+　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn starantajn firme sur la insulo.

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 09:50, 24 Jan. 2014
Linio 19:		Linio 19:
	Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.		Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.

−	La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn ~~starantaj~~ firme sur la insulo .	+	La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La senbrideco en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruas por si fortikan insulon, kiun la forta torento ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el persisteco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. La torento ne povas venki ŝaĝulojn starantajn firme sur la insulo .

@@ Linio 1: / Linio 1: @@
 -3. La Rakonto de Culapantaka
-−
-　　Per energio, diligenteco
-　　Toleremo kaj sindeteno
+　　Per energio, atenteco
-　　Saĝulo faris insulon
+　　toleremo kaj sindeteno
-　　Nedetrueblan de torento
+　　Saĝulo devas fari insulon
-　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de la bankisto de Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson en kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo por inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
+　　Nedetrueblan pro torento
-　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reiri al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo. Li donis pure blankan tukon al Culapantako kaj ordonis, ke li sidu kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj, kaj dume, senĉese ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
+　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de la bankisto en Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson dum kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
-　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sidante antaŭ Culapantako dirante: “Ne nur la tukpeco estas malpurigita de polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo vi povas atingi vian celon kaj fariĝi arahanto.”
+　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forigis Culapantakon el la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reiri al la laika vivo. Konsciinte pri la intenco de Culapantako, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo Grandhakuti. La Budho donis pure blankan tukon al li kaj ordonis, ke li sidu kun vizaĝo al la oriento kaj frotu la tukpecon per sia mano. Kaj samtempe li senĉese ripetu la vorton “Raĝoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
-　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke troviĝas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj venis de Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
+　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Raĝoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiuj estiĝintaj aferoj. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke la Budho aperis antaŭ Culapantako sidante kaj diris: “Ne nur la tukpeco malpuriĝis pro polvo, en homo ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo oni povas atingi vian celon kaj fariĝi arahanto.”
-　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la propono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
+　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ la servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Ili respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke monaĥo restas en la monaĥejo, kaj ordonis, ke ili konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj estis faritaj de Culapantako, kiu jam posedis supernaturajn povojn. La sendito konfuziĝis kaj tuj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
-　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tiun insulon, la inundo ne povos venki ilin.
+　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Ĝivako sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje Ĝivako proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu la unua respondos, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la ordono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.

@@ Linio 1: / Linio 1: @@
 -3. La Rakonto de Culapantaka
-　　Inundo ne povas venki la saĝulon,
+　　Toleremo kaj sindeteno
-　　Kiu konstruis insulon
+　　Saĝulo faris insulon
-−
-　　Per energio, diligenteco
-　　Toleremo kaj sindeteno.
+　　Nedetrueblan de torento
-　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de bankisto de Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson en kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo por inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
+　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de la bankisto de Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson en kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo por inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
-　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reveni al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo. Li donis pure blankan tukon al Culapantako kaj ordonis, ke li sidu, tio kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj, kaj dume, li ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
+　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reiri al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo. Li donis pure blankan tukon al Culapantako kaj ordonis, ke li sidu kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj, kaj dume, senĉese ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
-　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sidante antaŭ Culapantako, dirante: “Ne nur en la tukpeco estas malpurigita polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto.”
+　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sidante antaŭ Culapantako dirante: “Ne nur la tukpeco estas malpurigita de polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo vi povas atingi vian celon kaj fariĝi arahanto.”
-　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke estas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj venis de Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
+　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke troviĝas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj venis de Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
-　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis la sendiston al la domo de Ĝivako. Post manĝo, Culapantako kuraĝe kaj fidoplene faris religian predikadon laŭ la propono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
+　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis lin al la domo de Ĝivako. Post la manĝo, Culapantako faris religian predikadon kuraĝe kaj fidoplene laŭ la propono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
-　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta inundo. Sed la saĝaj homoj konstruis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tiun insulon, la inundo ne povos venki ilin.
+　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta torento. Sed la saĝaj homoj konstruis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tiun insulon, la inundo ne povos venki ilin.

@@ Linio 1: / Linio 1: @@
 -3. La Rakonto de Culapantaka
 　　Inundo ne povas venki la saĝulon,
@@ Linio 13: / Linio 13: @@
 　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reveni al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo. Li donis pure blankan tukon al Ĉulapantako kaj ordonis, ke li sidu tio kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj, kaj dume, li ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
-　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sidante antaŭ Culapantako, dirante: “Ne nur la tukpeco malpurigita polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigi la malpuraĵon oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto.”
+　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sidante antaŭ Culapantako, dirante: “Ne nur la tukpeco malpurigita polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigo de la malpuraĵo oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto.”
-　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke estas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culpantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de la Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis ne nur unu monaĥon, sed mil samajn monaĥojn. Ili ĉiuj fariĝis el Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
+　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke estas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culpantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de la Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis mil samajn monaĥojn anstataŭ nur unu. Ili ĉiuj fariĝis el Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
 　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis la sendiston al la domo de Ĝivako. Post manĝo, Culapantako kuraĝe kaj fidoplene faris religian predikadon laŭ la propono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
 　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta inundo. Sed la saĝaj homoj konstruis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tiun insulon, la inundo ne povos venki ilin.

@@ Linio 5: / Linio 5: @@
 　　Kiu konstruis insulon
-　　Per energio kaj diligenteco
+　　Per energio, diligenteco
-　　Per toleremo kaj sindeteno
+　　Toleremo kaj sindeteno.
-　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de Bankisto de Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste Mahapantako aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson en kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo por inviti la Budhon kaj restajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
+　　Dum sia restado en Veluvana monaĥejo, la Budho parolis tiun verson rilate al Culapantako, la nepo de Bankisto de Raĝagaho. La bankisto havis du nepojn nomatajn Mahapantako kaj Culapantako. Mahapantako estis pliaĝa frato. Li kutime akompanis sian avon aŭskulti religian instruon. Poste li aniĝis en monaĥa komunumo de budhismo kaj post nelonge fariĝis arahanto. Culapantako ankaŭ sekvis sian fraton kaj fariĝis monaĥo, sed li eĉ ne povis parkeri verson en kvar monatoj. En tiu periodo Ĝivako venis al la monaĥejo por inviti la Budhon kaj restantajn monaĥojn al sia domo por manĝo.
-　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reveni al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la Grandhakuti halo. Li donis pure blankan tukon al Culapantako kaj ordonis, ke li sidu tio kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj. Tiam li ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
+　　Mahapantako, kiu respondecis sendi monaĥojn al manĝa invito, forstrekis Culapantakon de la listo. Kiam Culapantako sciis tion, li tristiĝis kaj decidis reveni al la laika vivo. Sciinte lian intencon, la Budho alvenigis lin sole kaj sidigis lin antaŭ la halo. Li donis pure blankan tukon al Ĉulapantako kaj ordonis, ke li sidu tio kun vizaĝo al la oriento frotante la tukpecon per siaj manoj, kaj dume, li ripetu la vorton “Rajoharanam”, kiu signifas “forigi malpuraĵon”. Poste la Budho iris al la loĝejo de Ĝivako akompanate de aliaj monaĥoj.
-　　Samtempe, Culapantako daŭre frotis la tukpecon senĉese ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ĉiu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel ke li aperis sidante antaŭ Culapantako, dirante: “Ne nur la tukpeco, kiun malpurigis polvo; En vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur forigante la malpuraĵon oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto.”
+　　Samtempe, Culapantako senĉese frotis la tukpecon ripetante la vorton “Rajoharanam”. La tuko baldaŭ malpuriĝis. Vidinte la malpuriĝon de la tuko, Culapantako ekkonsciis la efemeran naturon de ciu estiĝinta afero. En la domo de Ĝivako, la Budho sciis la progreson de Culapantako per sia supernatura povo. Li do elsendis sian radion tiel, ke li aperis sitante antaŭ Culapanto, dirante: “Ne nur la tukpeco malpurigita polvo, en vi ankaŭ ekzistas polvo. Nur per forigi la malpuraĵon oni povas atingi sian celon kaj fariĝi arahanto.”
-　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon antaŭ servo de manĝaĵo laŭ kutimo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Respondite, ke estas neniu, la Budho diris, ke estas unu, kaj ordonis, ke iu konduku Culapantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de la Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis ne nur unu monaĥon, sed mil samajn monaĥojn. Ili ĉiuj fariĝis el Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis la senditon refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
+　　En la domo de Ĝivako, oni ekdisdonis akvon laŭ kutimo antaŭ servo de manĝaĵo, sed la Budho kovris la bovlon per sia mano kaj demandis, ĉu iu ajn monaĥo restas en la monaĥejo. Oni respondis, ke neniu restas en la monaĥejo, tamen la Budho diris, ke estas unu monaĥo en la monaĥejo, kaj ordonis, ke oni konduku Culpantakon el la monaĥejo. Kiam la sendisto de la Ĝivako atingis la monaĥejon, li trovis ne nur unu monaĥon, sed mil samajn monaĥojn. Ili ĉiuj fariĝis el Culapantako, kiu posedis supernaturajn povojn tiam. La sendito konfuziĝis kaj revenis por raporti la aferon al Ĝivako. Ĝivako sendis lin refoje, kaj instruis lin per la diro, ke la Budho venigos monaĥon nomatan Culapantako. Kiam la sendito tion faris, mil voĉoj respondis: “Mi estas Culapantako.”
-　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis alifoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis la sendiston al la domo de Ĝivako. Post manĝo, Culapantako kuraĝe kaj fidoplene faris religian predikadon laŭ la propono de la Budho, muĝante kiel juna leono.
+　　Denove konfuziĝinte, la sendito revenis refoje. Poste oni sendis lin al la monaĥejo triafoje. Ĉifoje oni proponis, ke li kaptu la monaĥon, kiu respondos la unua, ke li estas Culapantako. Tuj kiam li kaptis la monaĥon, ĉiuj aliaj monaĥoj malaperis, kaj Culapantako akompanis la sendiston al la domo de Ĝivako. Post manĝo, Culapantako kuraĝe kaj fidoplene faris religian predikadon laŭ la propono de la Budho, muĝante laŭte kiel juna leono.
-　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta inundo. Sed la saĝaj homoj konstruigis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tiun insulon, la inundo ne povos venki ilin.
+　　La tuta mondo plenas de malpuraĵoj. La diboĉo en la vivo estas vasta kaj forta inundo. Sed la saĝaj homoj konstruis por si fortikan insulon, kiun la forta fluo ne povas damaĝi. La insulo estas konstruita el stabileco, atentemo, rezigneco kaj disciplino. Se la saĝuloj konstruas tun insulon, la inundo ne povos venki ilin.