Viki-BRE - Lastaj ŝanĝoj [eo]

Ekskurseto

2012-05-15T20:54:35Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 20:54, 15. Maj 2012
Linio 1:		Linio 1:
	Ekskurseto		Ekskurseto

-	~~Hieraŭan posttagmezon~~ majstro Miaohui gvidis nin ĉiujn kursanojn al monto Qingliangshan. Monto Qingliangshan vere estas bela loko: vasta kampo, sovaĝaj jujubarboj, multaj sovaĝaj floroj kaj herboj kaj diversaj plantoj, pri kiuj mi ne scias ~~iliajn~~ nomojn. Sur la monto vi povas ĝui la pejzaĝon proksime kaj malproksime. Kaj laŭ la onidiro, la montaro tre similas al lotusfloro. La monto Qingliangshan estas centro de la lotusfloro. ~~Dirante~~ ni ~~iras~~ sur la kampvojeto. Estis tre interse, ke iu ~~lokana~~ kanbo gvidis sian nigran hundeton iri kun ni. Do li kaj lia hundeto ankaŭ fariĝis du anoj de nia grupo. Sur la vojeto mi kaj Chenleng precipe ~~ŝatas~~ la hundeton. Se ni ~~havas~~ ŝancon, ni ambaŭ ĉiam ~~volas~~ karesi ĝin. Estis bedaŭinde, ke ĝi ne ~~volis~~ tiel ~~ŝati~~ la karesadon kiel ni supozis. Ŝajne ĝi nur ŝatas ~~ĝian~~ propran ~~mastreto~~. Ankaŭ estis tre strange, ke la hundeto ne povas iri tiel ~~longa vojo~~ kiel ni homoj. Kiam ĝi ne volis daŭre iri, do ĝi kuŝis sur mezo de la vojo kaj antendis ~~ĝian~~ mastreton ĉirkaŭpreni ĝin anstataŭ ~~ĝi men~~ iri. Tio estis tre oportune, ke ni ludis kun ĝi. Mi brakumis la ~~hundetino~~ je la antaŭaj kruroj. Sed ŝajne al ĝi, ĝi ne tre ŝatas, ke framdulo ĉirkaŭprenis ĝin. Ankaŭ ĝi estis tiel peza, ke mi ne povas ~~preni~~ ĝin en longa distanco. Fifine ni atingis la monton Qingliangshan.	+	Hieraŭ posttagmeze majstro Miaohui gvidis nin ĉiujn kursanojn al monto Qingliangshan. Monto Qingliangshan vere estas bela loko: vasta kampo, sovaĝaj jujubarboj, multaj sovaĝaj floroj kaj herboj kaj diversaj plantoj, pri kiuj mi eĉ ne scias la nomojn. Sur la monto vi povas ĝui la pejzaĝon proksime kaj malproksime. Kaj laŭ onidiro, la montaro tre similas al lotusfloro. La monto Qingliangshan estas centro de la lotusfloro. Babilante ni iris sur kampvojeto. Estis tre interse, ke iu loka kanbo gvidis sian nigran hundeton iri kun ni. Do li kaj lia hundeto ankaŭ fariĝis du anoj de nia grupo. Sur la vojeto mi kaj Chenleng precipe ŝatis la hundeton. Se ni havis ŝancon, ni ambaŭ ĉiam volis karesi ĝin. Estis bedaŭinde, ke ĝi ne tiel ĝuas la karesadon kiel ni supozis. Ŝajne ĝi nur ŝatas sian propran mastreton. Ankaŭ estis tre strange, ke la hundeto ne povas iri tiel longan vojon kiel ni homoj. Kiam ĝi ne volis daŭre iri, do ĝi kuŝis sur mezo de la vojo kaj antendis sian mastreton ĉirkaŭpreni ĝin anstataŭ iri per si mem. Tio estis tre oportune, ke ni ludis kun ĝi. Mi brakumis la hundetinon je la antaŭaj kruroj. Sed ŝajne al ĝi, ĝi ne tre ŝatas, ke framdulo ĉirkaŭprenis ĝin. Ankaŭ ĝi estis tiel peza, ke mi ne povas por ĝin en longa distanco. Fifine ni atingis la monton Qingliangshan.

-	Nun ĉiuj kampoj jam ~~vestis kun~~ verdaj vestoj. Freŝverdaj tritikplantidoj kaj florantaj kolzoj kreskas en la kamparo. Kiam brizeto preterpasis, ili ĉiam klinis siajn kapojn kvazaŭ bonvenigi nian venon. ~~Poste~~ la kampoj estas arbaro de persimonoj, kiuj nur ~~preksaŭ burĝonas~~. "Oh, Manĝeblaj sovaĝaj plantoj, la kanbo kriis:" jen tie kaj ĉi tie. Estas multaj tiaj plantoj en la kampoj." Mi nemiam vidis tiajn plantojn, do mi kolektis multajn el ili. Sed post iom da distanco, ni trovis, ke estas ~~paksaketo~~ de agrokultura kemiaĵo ĉe la kampoj. "Ŝajnas al mi, ke oni jam ŝprucigis insekticidon sur la kampoj." Majstro humure diris al mi, "kaj la sovaĝaj planoj estas nemanĝeblaj. Estas pli bone, ke vi forlasis la sovaĝajn planojn ol ~~vi mem~~ veneniĝi pro tio. Do mia tuta penado ~~estas~~ vana, mi vole ne vole forĵetis la plantojn, kiujn mi ĵus pene kolektis. Kiam ni atingis la pinton de tiu ĉi monto, la belega pejzaĝo ~~malproksime~~ jam ŝaltis en ~~niaj okuloj~~. Oh vere belega pajzaĝo: longaj ekspresaj aŭtovojoj, belaj montaroj, freŝverdaj tritikokampoj. Ni ~~fotis~~ multajn fotojn tie.	+	Nun ĉiuj kampoj jam estas en verdaj vestoj. Freŝverdaj tritikplantidoj kaj florantaj kolzoj kreskas en la kamparo. Kiam brizeto preterpasis, ili ĉiam klinis siajn kapojn kvazaŭ bonvenigi nian venon. Post la kampoj estas arbaro de persimonoj, kiuj nur ekburĝonis. "Oh, Manĝeblaj sovaĝaj plantoj!" la kanbo kriis: "jen tie kaj ĉi tie. Estas multaj tiaj plantoj en la kampoj." Mi nemiam vidis tiajn plantojn, do mi kolektis multajn el ili. Sed post iom da distanco, ni trovis, ke estas paksaketoj de agrokultura kemiaĵo ĉe la kampoj. "Ŝajnas al mi, ke oni jam ŝprucigis insekticidon sur la kampoj." Majstro humure diris al mi, "kaj la sovaĝaj planoj estas nemanĝeblaj. Estas pli bone, ke vi forlasis la sovaĝajn planojn ol veneniĝi pro tio." Do mia tuta penado estis vana, mi vole ne vole forĵetis la plantojn, kiujn mi ĵus pene kolektis. Kiam ni atingis la pinton de tiu ĉi monto, la belega pejzaĝo malproksima jam ŝaltis en niajn okulojn. Oh vere belega pajzaĝo: longaj ekspresaj aŭtovojoj, belaj montaroj, freŝverdaj tritikokampoj. Ni faris multajn fotojn tie.

-	Post la vojaĝado ni ĝojplene revenis. La monto vere estas bela loko, kie oni ne volas ~~forlasis~~.	+	Post la vojaĝado ni ĝojplene revenis. La monto vere estas bela loko, kie oni ne volas forlasi.

Rakonto du

2012-05-15T08:32:42Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 08:32, 15. Maj 2012
(Unu meza versio ne montrata.)
Linio 20:		Linio 20:
	Rakonto du		Rakonto du

-	Iun jaron en tre varmega somero~~.( La tre varmegan someron en iu jaro). Unu~~ grupo~~(iu grupo)~~ kune ~~iris (~~vojaĝis) por drivado.	+	Iun jaron en tre varmega somero, grupo da gejunuloj kune vojaĝis por drivado.

-	Iu knabino perdis siajn pantoflojn, kiam ŝi ludis en la akvo, la suoj ~~(pantofloj)~~ malleviĝis ~~ĝis~~ la ~~fundo~~ de la rivero. Kiam ili atingis la ~~bordo~~, sur la bordo ~~tute~~ estis ovalaj ŝtonetoj, kiujn ~~jam tre varmigis~~ la suno. Sed ili ~~devis~~ piediri tre ~~longa vojo~~.	+	Iu knabino perdis siajn pantoflojn, kiam ŝi ludis en la akvo, kaj la suoj malleviĝis enmerĝiĝis sur la fundon de la rivero. Kiam ili atingis la bordon, ili trovis ke sur la bordo nur estis ovalaj ŝtonetoj, kiujn la suno jam ege varmigis. Sed ili povis fari nenion ol piediri tre longan vojon.

-	Tial la ~~knavino~~ ekpetis helpon de aliuloj. Sed neniu ~~havas aliajn~~ suojn, ~~nur unu suojn, kiujn sin mem surmetis~~. La knabino sentis tre ~~malgojon~~. ~~Ĉar ŝi havas~~ kutimon, kiam ŝi petis helpon de aliuloj, ~~ŝi ofete agis kiel trodorlotita infano, tial~~ oni ~~certe plenumis~~ ŝiajn dezirojn.	+	Tial la knabino ekpetis helpon de aliuloj. Sed neniu havis superfluajn suojn krom tion, kion ili surhavas. La knabino sentis tre malgoja. Ŝi havis kutimon, ke ŝi ofte agis kiel tro dorlotita infano kiam ŝi petis helpon de aliuloj, por ke oni nepre plenumu ŝiajn dezirojn.

-	Sed ~~tiu ĉi foje oni ne~~ helpis ŝin. Ŝi do ~~opinias~~, ke ĉiuj homoj ~~estis~~ malbonaj~~. Ĉar~~ ili nur rigardis, ke ŝi ~~ne(sen) surhavas suojn~~, sed ne helpis ŝin.	+	Sed tiufoje neniu helpis ŝin. Ŝi do opiniis, ke ĉiuj homoj estas malbonaj, ĉar ili nur rigardis, ke ŝi estas nudpiedaj, sed ne helpis ŝin.

-	Post iom da tempo, iu knabo donis siajn pantoflojn al la kanbino, ~~sed~~ li mem nudpiediris sur la varmegaj ovalaj ŝtonetoj ~~longan tempon,~~ li ~~ankoraŭ( sed li )~~ diris, ke ~~tio estis~~ "vamega ferplato".	+	Post iom da tempo, iu knabo donis siajn pantoflojn al la kanbino, kaj li mem nudpiediris longan tempon sur la varmegaj ovalaj ŝtonetoj kvankam li diris, ke li kvazaŭ iras sur "vamega ferplato".

-	~~Kiam finis~~ la ~~vojagon~~ la knabino ~~tre dankas~~ la knabon. Sed la kanbo diris:" vi devas memori, ke neniu devas helpi vin. Se iu ~~helpu~~ vin ,tio ~~apartenas al~~ amikeco~~, sed ne apartenas al~~ devo."	+	Post la vojaĝo la knabino kore dankis la knabon. Sed la kanbo diris: "Vi devas memori, ke neniu devas helpi vin. Se iu helpas vin ,tio ili faras pro amikeco anstataŭ pro devo."

-	La knabino profunde memoris la vortojn de la knabo~~, de~~ tiam ŝi ~~per sia propra povo ekhelpas aliuoljn~~, kiuj bozonas helpon de aliuloj.	+	La knabino profunde memoris la vortojn de la knabo. Ekde tiam ŝi laŭeble helpadis homojn, kiuj bozonas helpon de aliuloj.

-	Eble multaj ~~homo(oni) ofete~~ esperas, ke aliuloj ~~ofete~~ helpu ~~sin mem~~. Komence vi tre ~~dankas~~ la ~~helpantojn. Sed~~ iom pote iom vi kutimĝis. Kiam vi kutimiĝis aliuloj ~~helpi vin~~, vi do opinias, ke tio estis la devo de aliuloj. ~~Iun tagon~~ la helpantoj ne ~~helpas vin~~, vi do ~~tre malamis~~ la ~~helpantojn~~.	+	Eble multaj homoj ĉiam esperas, ke aliuloj ofte helpu ilin. Komence ili estas tre dankemaj al la helpantoj, sed iom pote iom ili kutimĝis pri tio. Kiam ili kutimiĝis, ke aliuloj helpa ilin, ili do opinias, ke tio estis la devo de aliuloj. Se iam la helpantoj ne plu povos helpis ilin, ili do ege malamoss la helpantoj.

	Fakte la helpantoj ne estas malbonaj, sed niaj deziroj(petoj) iom post iom multiĝis.		Fakte la helpantoj ne estas malbonaj, sed niaj deziroj(petoj) iom post iom multiĝis.

-	Kiam oni ~~kutimiĝis(ŝatas) recevi~~, ~~do forgesis dankon~~ al la ~~aliuloj(~~helpanto).	+	Kiam oni kutimiĝas pri ricevado, ili forgesas dankemon al la helpanto).

人生一团泥

2012-05-15T00:21:45Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 00:21, 15. Maj 2012
Linio 26:		Linio 26:
	Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo. Li oferis al la monaĥejo multajn havaĵojn. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.		Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo. Li oferis al la monaĥejo multajn havaĵojn. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.

-	Post foriro de nobela altrangulo, venisankaŭ klerulo. Li estis ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. Post kiam la maljuna monaĥo vidis la klerulon, li ordonis sian lernanton levi la klerulon en sian monaĥejon, kaj ankaŭ porti la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon ~~al la klerulo~~.	+	Post foriro de nobela altrangulo, venisankaŭ klerulo. Li estis ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. Post kiam la maljuna monaĥo vidis la klerulon, li ordonis sian lernanton levi la klerulon en sian monaĥejon, kaj ankaŭ porti al la klerulo la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon .

	La juna lernanto murmuretis en la koro: "lastafoje venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun venis 'almozulo', kaj mi ankoraŭ ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable regalis lin kiel la nobelan altrangulon. Ĉu mia majstro vere malsaĝiĝis pro maljuneco?"		La juna lernanto murmuretis en la koro: "lastafoje venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun venis 'almozulo', kaj mi ankoraŭ ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable regalis lin kiel la nobelan altrangulon. Ĉu mia majstro vere malsaĝiĝis pro maljuneco?"
Linio 38:		Linio 38:
	La maljuna monaĥo alprenis la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis sian lernanton je la kapo per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto.		La maljuna monaĥo alprenis la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis sian lernanton je la kapo per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto.

-	Je la frapado la lernanto ekkomprenis senprokraste. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ~~ĉiuj~~ similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas en la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, do mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, sed malĝentile traktis la klerulon. La maljuna monaĥo diris ridete: "Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni povas modli ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.	+	Je la frapado la lernanto ekkomprenis senprokraste. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ĉiu similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas en la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, do mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, sed malĝentile traktis la klerulon. La maljuna monaĥo diris ridete: "Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni povas modli ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.

人生一团泥

2012-05-13T13:06:28Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 13:06, 13. Maj 2012
Linio 1:		Linio 1:
-	~~人生一团泥~~	+	人生一团泥

	一座大山上有个小庙，庙里住着一个老和尚和一个徒弟。		一座大山上有个小庙，庙里住着一个老和尚和一个徒弟。
Linio 21:		Linio 21:
	Homa vivo kiel bulo da koto		Homa vivo kiel bulo da koto

-	En granda monto estis malgranda monaĥejo. En la monaĥejo loĝis maljuna monaĥo kun sia juna lernanto.	+
		+	Sur granda monto estis malgranda monaĥejo. En la monaĥejo loĝis maljuna monaĥo kun sia juna lernanto.

-	Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo ~~, li~~ oferis al la monaĥejo multajn havaĵojn. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.	+	Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo. Li oferis al la monaĥejo multajn havaĵojn. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.

-	Post foriro de nobela altrangulo, ~~ankaŭ venis~~ klerulo. Li estis en ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. ~~Kiam~~ la maljuna monaĥo vidis la klerulon~~. La maljuna monaĥo~~ ordonis sian lernanton levi la klerulon en sian monaĥejon, ankaŭ ~~alporti~~ la plej bonan teon, kaj la plej bongustan manĝaĵon ~~por~~ la klerulo.	+	Post foriro de nobela altrangulo, venisankaŭ klerulo. Li estis ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. Post kiam la maljuna monaĥo vidis la klerulon, li ordonis sian lernanton levi la klerulon en sian monaĥejon, kaj ankaŭ porti la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon al la klerulo.

-	La juna lernanto ~~ŝtele~~ murmuretis: lastafoje venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun ~~venas "~~almozulo:, ~~kiu ankaŭ~~ mi ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable ~~traktis lin kiel la nobelan altrangulon.(Mia majstro ankoraŭ tiel bone~~ regalis lin kiel la nobelan altrangulon.) Ĉu mia majstro vere ~~estis malsaĝa~~ pro ~~maljuniĝo~~?	+	La juna lernanto murmuretis en la koro: "lastafoje venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun venis 'almozulo', kaj mi ankoraŭ ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable regalis lin kiel la nobelan altrangulon. Ĉu mia majstro vere malsaĝiĝis pro maljuneco?"

-	Post foriro de la klerulo~~. La~~ majstro faris statuon de Bodisatvo, kaj metis ~~la statuon~~ en la mezon de monĥeja halo. Li diris al la lernanto ~~pri~~ la statuo~~, kiu~~ estas ~~nova aĉetita~~ en la ~~monahejo~~ lastatempe.	+	Post foriro de la klerulo, la majstro faris statuon de Bodisatvo, kaj metis ĝin en la mezon de monĥeja halo. Li diris al la lernanto, ke la statuo estas nove alvenigita en la monahejon lastatempe.

-	Ĉiutage la lernanto tre atente oferis incenson al la ~~statuo de Bodisatvo~~, ~~li kultis（genue~~ rivrencis)kaj pie recitis sutron antaŭ la Bodisatvo. Sed post unu monato, la maljuna monaĥo ~~denove~~ skulptigis la statuon de la Bodisatvo en formon de simio. Li ankaŭ metis la statuon de la simio en mezon de monaĥeja halo.	+	Ĉiutage la lernanto tre atente oferis incenson al la bodisatvo, genue rivrencis kaj pie recitis sutron antaŭ la Bodisatvo. Sed post unu monato, la maljuna monaĥo skulptigis la statuon de la Bodisatvo en formon de simio. Li ankaŭ metis la statuon de la simio en mezon de monaĥeja halo.

-	Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo fariĝis simio~~.( Kiam la lernanto rimakis~~, ~~ke la statuo de Bodistatvo jam ŝanĝis en simion.) Tio timegis lin~~. Li ne plu ~~kurage oferis~~ incenson al la ~~Bodisatvo~~ dum kelkaj tagoj. La maljuna monaĥo demandis al sia lernanto:" Kial vi ne oferis incenson al la Bodisatvo lastatempe?" "Mia majstro, ĉar la statuo de la Bodisatvo fariĝis simio. "la lernanto respondis.	+	Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo fariĝis tiu de simio, li ektimis. Li ne plu kuraĝis oferi incenson al la statuo dum kelkaj tagoj. La maljuna monaĥo demandis al sia lernanto:" Kial vi ne oferis incenson al la Bodisatvo lastatempe?" "Mia majstro, ĉar la statuo de la Bodisatvo fariĝis tiu de simio." la lernanto respondis.

-	La maljuna monaĥo ~~prenis~~ la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis je la kapo ~~de sia lernanto~~ per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto~~(zorgas pri la afero)~~.	+	La maljuna monaĥo alprenis la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis sian lernanton je la kapo per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto.

-	~~La lernanto tuj komprenis pro~~ la frapado. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ~~ĉiu~~ similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, ~~tial~~ mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, ~~tamen~~ malĝentile traktis al la ~~klerulo~~. La maljuna monaĥo diris ridete:" Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni ~~faris(modlis)~~ ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.	+	Je la frapado la lernanto ekkomprenis senprokraste. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ĉiuj similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas en la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, do mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, sed malĝentile traktis la klerulon. La maljuna monaĥo diris ridete: "Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni povas modli ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.

人生一团泥

2012-05-13T11:57:06Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 11:57, 13. Maj 2012
Linio 18:		Linio 18:

	这一敲打，使小徒弟顿悟过来。他说：“师父，我明白了。其实每个人的生命就像这团泥，都是一样的，只是塑造了不同的表象而已。而我之所以对前面的达官贵人谦恭对后面的书生无礼，都是因为被其表象所迷惑啊。”老和尚笑了：“其实，认识那平平淡淡却奇妙得可以捏塑出无尽形象的生命之泥，才是人生最大的意义所在。”		这一敲打，使小徒弟顿悟过来。他说：“师父，我明白了。其实每个人的生命就像这团泥，都是一样的，只是塑造了不同的表象而已。而我之所以对前面的达官贵人谦恭对后面的书生无礼，都是因为被其表象所迷惑啊。”老和尚笑了：“其实，认识那平平淡淡却奇妙得可以捏塑出无尽形象的生命之泥，才是人生最大的意义所在。”
-

	Homa vivo kiel bulo da koto		Homa vivo kiel bulo da koto
Linio 24:		Linio 23:
	En granda monto estis malgranda monaĥejo. En la monaĥejo loĝis maljuna monaĥo kun sia juna lernanto.		En granda monto estis malgranda monaĥejo. En la monaĥejo loĝis maljuna monaĥo kun sia juna lernanto.

-	Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo , li oferis ~~multajn havaĵojn~~ al la monaĥejo. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.	+	Tiun tagon, nobela altrangulo venis al la monaĥejo , li oferis al la monaĥejo multajn havaĵojn. Pro tio li estis varme akceptita de la maljuna monaĥo kaj lia lernanto.

-	Post foriro de nobela altrangulo, ankaŭ venis klerulo. Li estis en ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. Kiam la maljuna monaĥo vidis la klerulon. La maljuna monaĥo ordonis sian lernanton levi la klerulon ~~al sia monaĥejo~~, ankaŭ alporti la plej bonan teon, kaj la plej bongustan manĝaĵon por la klerulo.	+	Post foriro de nobela altrangulo, ankaŭ venis klerulo. Li estis en ĉifonovestia, flavpala kaj malgrasa. Li svenis ekster la monaĥejo pro malsato. Kiam la maljuna monaĥo vidis la klerulon. La maljuna monaĥo ordonis sian lernanton levi la klerulon en sian monaĥejon, ankaŭ alporti la plej bonan teon, kaj la plej bongustan manĝaĵon por la klerulo.

-	La juna lernanto ŝtele murmuretis: ~~lastfoje~~ venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun venas "almozulo:, kiu ankaŭ mi ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable traktis lin kiel la nobelan altrangulon.(Mia majstro ankoraŭ tiel bone regalis lin kiel la nobelan altrangulon.) Ĉu mia majstro vere estis malsaĝa pro maljuniĝo?	+	La juna lernanto ŝtele murmuretis: lastafoje venis nobela altrangulo. Li oferis multajn havaĵojn al nia monaĥejo. Do ĝuste pro tio, li povis ĝui la plej bonan teon kaj la plej bongustan manĝaĵon. Sed nun venas "almozulo:, kiu ankaŭ mi ne scias,de kie li venis. Mia majstro ankoraŭ tiel afable traktis lin kiel la nobelan altrangulon.(Mia majstro ankoraŭ tiel bone regalis lin kiel la nobelan altrangulon.) Ĉu mia majstro vere estis malsaĝa pro maljuniĝo?

-	Post foriro de la klerulo. La majstro faris statuon de Bodisatvo, kaj metis la statuon en la mezon de monĥeja halo. Li diris al la lernanto pri la statuo, kiu estas nova aĉetita en la monahejo ~~lastetempe~~.	+	Post foriro de la klerulo. La majstro faris statuon de Bodisatvo, kaj metis la statuon en la mezon de monĥeja halo. Li diris al la lernanto pri la statuo, kiu estas nova aĉetita en la monahejo lastatempe.

-	Ĉiutage la lernanto tre atente oferis incenson al la statuo de Bodisatvo, li kultis（genue rivrencis)kaj pie recitis sutron antaŭ la Bodisatvo. Sed post unu monato, la maljuna monaĥo denove skulptigis la statuon de la Bodisatvo en formon de simio. Li ankaŭ metis la statuon de la simio en mezon de la halo.	+	Ĉiutage la lernanto tre atente oferis incenson al la statuo de Bodisatvo, li kultis（genue rivrencis)kaj pie recitis sutron antaŭ la Bodisatvo. Sed post unu monato, la maljuna monaĥo denove skulptigis la statuon de la Bodisatvo en formon de simio. Li ankaŭ metis la statuon de la simio en mezon de monaĥeja halo.

-	Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo fariĝis simio.( Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo jam ŝanĝis en simion.) Tio timegis lin. Li ne plu kurage oferis incenson al la Bodisatvo dum kelkaj tagoj. La maljuna monaĥo demandis :" Kial vi ne oferis incenson al la Bodisatvo lastatempe?" "Mia majstro, ĉar la statuo de la Bodisatvo ~~fairĝis en~~ simio. "la lernanto respondis.	+	Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo fariĝis simio.( Kiam la lernanto rimakis, ke la statuo de Bodistatvo jam ŝanĝis en simion.) Tio timegis lin. Li ne plu kurage oferis incenson al la Bodisatvo dum kelkaj tagoj. La maljuna monaĥo demandis al sia lernanto:" Kial vi ne oferis incenson al la Bodisatvo lastatempe?" "Mia majstro, ĉar la statuo de la Bodisatvo fariĝis simio. "la lernanto respondis.

	La maljuna monaĥo prenis la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis je la kapo de sia lernanto per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto(zorgas pri la afero).		La maljuna monaĥo prenis la statuon de la simio, kaj refoje skulptis ĝin. Denove statuo de Bodisatvo vivsimile aperis antaŭ la lernanto. Sed la lernanto stupore rigardis sian majstron pro tio, ke li ne povas kompreni tion. La maljuna monaĥo frapetis je la kapo de sia lernanto per bastoneto, kaj malrapide recitis sutron. Li ne plu donis atenton al sia lernanto(zorgas pri la afero).

-	La lernanto tuj komprenis pro la frapado. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ĉiu similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, tial mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, tamen malĝentile traktis al la klerulo. La maljuna monaĥo diris ridete:" Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni faris ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.	+	La lernanto tuj komprenis pro la frapado. Li diris:" Mi jam komprenis, Majstro. Fakte la vivo de ĉiu similas al la bulo da koto, tute samaj ili estas. La diferenco inter ili nur estas la malsamaj eksteraj formoj. Sed mi estis konfuzita pro iliaj malsamaj formoj, tial mi traktis la noblan altrangulon tre hulmile kaj ĝentile, tamen malĝentile traktis al la klerulo. La maljuna monaĥo diris ridete:" Efektive, oni devas koni la koton, kiu estas tiel ordinara kaj mistera, ke oni faris(modlis) ĝin en sennombrajn formojn. Tio estas la plej grava signifo de homa vivo.

Formiko

2012-05-13T11:23:00Z

← Antaŭa versio		Kiel registrite je 11:23, 13. Maj 2012
Linio 1:		Linio 1:
-	Antaŭ ol mi revenis al klasĉambro, mi trovis ~~grupon da~~ formikoj sur la vojo. Ili estis okupitaj por transporti pecojn de ŝtono aŭ tero. Ŝajnas al mi, ke ili volas konstrui novan loĝejon por si. Sed mi ne sciis, kial ili volis tion fari sur la vojo. Estis feliĉe, ke iu jam metis brikojn kiel barilon por proteki ilin. Se ne, ili certe mortus pro onia piedpremo.	+	Antaŭ ol mi revenis al klasĉambro,mi trovis neston de formikoj sur la vojo.Ili estis okupitaj por transporti pecojn de ŝtono aŭ tero. Ŝajnas al mi, ke ili volas konstrui novan loĝejon por si. Sed mi ne sciis, kial ili volis tion fari sur la vojo. Estis feliĉe, ke iu jam metis brikojn kiel barilon por proteki ilin. Se ne, ili certe mortus pro onia piedpremo.