Ebudhana Reto: Retejo por Esperantistoj kaj Budhanoj

Domaĝu la Vivojn: Vivliberiga Rakontaro
 
    
 
 
 
 Antaŭa

 9. Savi Kolombon

 
 
 

此页面上的内容需要较新版本的 Adobe Flash Player。

获取 Adobe Flash Player

 

   Estis tago senera kaj bela.
   Budho piediris tra la arbaro. Li vidis grandan aglon ĉasanta kolombon. Apenaŭ la aglo plonĝis por kapti la kolombon, la kolombo vidis Budhon kaj tuj sin kaŝis en lian sinon. Budho protektis ĝin de la aglo. La aglo alflugis sur branĉon kaj diris: "Vi kapablas savi la kolombon, tio ja signifas mortigi min de malsato. Vere malica vi estas!"
   Budho respondis afable, "Diru al mi, kion vi volas manĝi. Tion mi donu al vi."
   La aglo respondis: "Mi manĝas viandon."
   Budho elprenis tranĉilon kaj tranĉis pecon da karno el sia brako. Li donis ĝin al la aglo, sed la aglo plendis, "La karno de la kolombo estas pli multa ol tio." Budho do tranĉis alian pecon. Tiel post foja kaj refoja detranĉado, la karno restis pli kaj pli malmulta sur la brako. Fine, li detranĉis ĉion el sia brako, sed tio estis ankoraŭ malpli peza ol la kolombo.
   La aglo demandis al Budho, "Ĉu vi bedaŭras pro la difekto al via propra brako?"
   Budho respondis: "Mi neniel bedaŭru pri tio. Mia tasko estas savi ĉiujn vivestaĵojn en la mondo. Je kio gravas perdo de mia karno?"
   La aglo ĉikanis, "Vi nur parolas miele!"
   Budho respondis: "Se miaj vortoj estas sinceraj, mia brako tute resaniĝu kiel antaŭe." Je lia ĵuro, karno reaperis sur lia brako kiel antaŭ la detranĉado.
   Vidinte tion, la aglo tuj flugis en la ĉielon kaj revidiĝis en sia propra formo. Li estis Reĝo de Ĉielo. Li jam aŭdis, ke Budho estas bonkora kaj oferema, li do alvenis por lin testi. La ĉiela reĝo esprimis sian elkoran estimon al Budho kaj forflugis, kantante por laŭdi la budhan kompatemon.
   Ne longe poste, la tuta mondo informiĝis, kiel Budho detranĉis sian brakon por savi kolombon.