Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Miaohui

Pages: 1 ... 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 [36] 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52
526
La vivo de la Budho / Re: 2-10. Alavaka, la Demono
« on: August 12, 2013, 03:30:05 AM »
Dankon por via tradukado de la teksto, kara amiko.
Kvankam en nia lando multaj homoj opinias, ke Esperanto malsukcesis, tamen mi opinias male. La daŭrigado de ĝia aplikado bone montras ĝian sukceson.
Ankaŭ mi rimarkis la fenomenon, ke krom budhanoj, esperantistoj vivis iom pli longe.
Lastjare forpasis mia "verda avo", sinjoro Qiu Guanjin, kun kiu mi korespondis kiam mi ĵus ekmemlernis Esperanton en la okdekaj jaroj. Li estis centjara kiam li forpasis. Kelkaj ankaŭ superis naŭdek jaroj kiam ili forpasis. Mi opinias, ke la longa vivo de esperantistoj venis de ilia trankvileco pli granda ol ordinaruloj.

527
La vivo de la Budho / 2-11. Juĝata kaj la sep specoj de edzinoj
« on: August 11, 2013, 05:10:39 AM »
  2-11. Suĝata kaj la sep specoj de edzinoj

  Suĝata venis el riĉa familio kaj edziniĝis al la filo de Anatapindika. Estante aroganta, ŝi ne respektis aliajn kaj ne obeis al siaj edzo kaj bogepatroj. Ŝi kaŭzis malagrablaĵojn en la familio ĉiutage.

  Iutage, kiam la Budho vizitis Anatapindikan, li aŭdis neordinaran kriegon en la domo kaj demandis, kio okazis.

  Anatapindika respondis: “Sinjoro, jen mia bofilino Suĝata. Ŝi ne obeas siajn bogepatrojn kaj edzon. Ŝi eĉ nek honoras nek esprimas sian respekton al la Honorulo.”

  La Budho venigis Suĝatan al li kaj parolis al ŝi afable: “Suĝata, estas sep specoj de edzinoj por viroj. Al kiu speco vi apartenas?”

  “Kio estas la sep specoj de edzinoj, Estimata Sinjoro?” demandis Suĝata.

  “Suĝata, estas malbonaj kaj abomenindaj edzinoj. Estas malpaciga edzino. Ŝi estas malica, malbonhumora, senkompatema kaj malfidela al sia edzo.”

  “Estas edzino simila al ŝtelisto. Ŝi malŝparas la monon gajnitan de la edzo.”

  “Estas edzino simila al mastro. Ŝi estas maldiligenta kaj ĉiam pensas nur pri si mem. Ŝi estas kruela, malkompatema kaj ĉiam insultas sian edzon aŭ klaĉas pri li.”

  “Suĝata, estas bonaj kaj laŭdindaj edzinoj. Estas edzino simila al patrino. Estante bonkora kaj kompatema, ŝi prizorgas sian edzon kiel sian filon kaj estas atentema pri lia mono.”

  “Estas edzino simila al fratino. Ŝi respektas sian edzon, kiel plijuna fratino respektas la pliaĝan fraton. Ŝi estas modesta kaj obeema al la deziroj de sia edzo.”

  “Estas edzino simila al amiko. Ŝi ĝojas je la vido de sia edzo kiel amiko, kiu ne vidis sian amikon dum longa tempo. Ŝi estas virta, fidinda kaj el nobla naskiĝo.”

  “Estas edzino simila al servistino. Ŝi kondutas kiel komprenema edzino kiam oni montras ŝian mankon. Ŝi restas kvieta kaj montras nenian koleron eĉ se ŝia edzo uzas iom da krudaj vortoj. Ŝi estas obeema al la deziroj de la edzo.”

  La Honorulo demandis: “Suĝata, al kiu speco de edzino vi similas aŭ deziras simili?”

  Aŭdinte la vortojn de la Honorulo, Suĝata hontiĝis pri sia estinta konduto. Ŝi respondis: “Ekde nun mi promesos al vi, la Honorulo, ke mi estos tiu en la lasta ekzemplo, ĉar mi fariĝos edzino bona kaj komprenema.” Ŝi ŝanĝis sian konduton, fariĝis helpantino de sia edzo, kaj ili kune klopodis por iluminiĝo.

528
La somera esperanta kurso en Monaĥejo Tiefosi sukcese finiĝis. La tridek-taga kurso okazis en la nomo de “la Internacia somera kurso de Esperanto en Xi’an. Xi’an-a Esperanto-asocio kaj Ĉina ILEI laboras kiel la ĉefa okaziganto. Miaohui instruis rapidan bazan kurson en la antaŭaj dek tagoj kaj sinjoro Jano instruis bekkurson en la postaj dudek tagoj. Pro manko de sufeĉe da libertempo, multaj kursanoj ne povis lerni ĝis la fino. Kvin kursanoj lernis ĝis la fino kaj sukcese trapasis la mezgradajn ekzamenojn skriban kaj parolan kun bonaj poentoj.
La brila rezulto de la instruado bone montras, ke la rekta metodo ankaŭ tre taŭgas por ĉinaj junuloj se la instruistoj faras bonan preparadon.
Poste, ni pretigos rapidan kurson dum la feriotempo de ĉina nacia festo kaj esperantan aktivadon en la novjara tago.

529
Esperanta novaĵo / La 32-a elsendo de Retradio BRE
« on: August 10, 2013, 04:00:58 PM »
Saluton, karaj amikoj!
Nun ni ekdisaŭdigis la 32-an elsendon de Retradio BRE je la adreso: http://www.budhano.cn/podkasto/?p=1474
Ĉiuj samideanoj estas bonvenaj!

Elsendlisto:

  Aktualaĵo
  La somera kurso de Esperanto en Monaĥejo Tiefosi finiĝis sukcese
  Budhisma scio
  2-9. Malamo de Magandija
  2-10. La Demono Alavaka
  4. La kvin maksimoj
  Budhismaj rakontoj
  45. Prezo por Kontraŭleĝo
  46. Ekzekuto de Angiloj

Bonan aŭdeblecon al vi!

530
La vivo de la Budho / Re: 2-10. Alavaka, la Demono
« on: August 06, 2013, 09:05:18 PM »
Dankon por via informo, kara amiko!
Mi scias, ke nia amiko Michel, kiu eble ferias en francio kun sia cxina edzino Neĝeta, estas vigla ambaŭ en Ĉinio kaj francio. Do mi petas, ke vi esperantigu la informon, kaj tiel, mi povos transpublikigi ĝin en alian retejon krom la privata legado.
Ĉion bonan al vi!

531
La vivo de la Budho / Re: 2-10. Alavaka, la Demono
« on: August 06, 2013, 02:01:19 PM »
Dankon por viaj propono kaj prezentita dokumento.
Mi konvertis la dokumenton kaj publikigis ĝin en la forumon.
Post kelkaj tagoj mi konsultos diversajn vertarojn kaj faros komparadon pri diversaj tradukoj de la vorto demono.
Ĉion bonan al vi!

532
La vivo de la Budho / Re: 2-8. La Budho kaj farmisto
« on: August 05, 2013, 05:14:05 AM »
Dankon por via laŭdo, kara amiko!
Fakte tio estas kontribuo de la angla originalo kaj nova PIV :)

533
La vivo de la Budho / 2-10. Alavaka, la Demono
« on: August 04, 2013, 07:58:56 AM »
  2-10. La Demono Alavaka

  Alavaka vivis proksime al urbo de Alavi per manĝado de homa karno. Li estis tiel ruza, feroca kaj potenca, ke oni rigardis lin kiel demonon.

  Iutage, la reĝo de Alavi ĉasis cervon en la ĝangalo, kaj estis kaptita de Alavaka. La reĝo petis por sin liberigi, sed la demono postulis per interŝanĝo de lia vivo, ke la reĝo sendu unu homon ĉiutage en la ĝangalon kiel oferaĵon.

  La reĝo konsentis pro timo pri sia propra vivo. Post tio, oni ĉiutage sendis unu malliberulon el la palaca malliberejo en la arbaron kun plado da rizo. Oni informis la viktimon, ke li gajnos sian liberecon post kiam li atingos iun certan arbon kaj metos la pladon tie. Poste, li povos foriri kien ajn laŭ sia plaĉo. En la komenco multaj malliberuloj volontis plenumi la “simplan” mision. Sed poste neniu revenis por informi la aliajn, kio okazis en la arbaro, do la malliberuloj baldaŭ eksuspektis kaj oni devis sendi ilin al la arbaro per forto.

  Post nelonge tute malpleniĝis la malliberejo. Kiel la reĝo plenumos sian promeson sendi homon ĉiutage por nutri la demonon? Liaj ministroj proponis, ke li faligu pakaĵojn de oro sur la stratojn. Se oni trovos tiujn, kiuj levis la pakaĵojn, tuj kaptos ilin kiel ŝtelistojn kaj sendos ilin al Alavaka. Kiam oni informiĝis pri tio, neniu kuraĝis preni la pakaĵojn. Kiel lasta metodo, la reĝo ekkaptis infanojn kiel oferaĵojn. La timigitaj familioj en la urbo ekfuĝis, lasante la stratojn dezertitaj kaj reĝon tute malesperiĝinta. Restis nur unu knabo, kaj li estis neniu alia ol la propra filo de la reĝo. La reĝo ordonis kontraŭvole, ke oni sendu la reĝidon al Alavaka en la sekva mateno.

  La Budho hazarde estis proksima al la urbo tiutage. Kiam li esploris la mondon per sia magia rigardo matene, li vidis, kio okazos. Pro kompatemo al la reĝo, reĝido kaj Alavaka, la Budho vojaĝis tutan tagon al la kaverno de la demono kaj atingis la enirejon vespere.

  La demono estis en la montaro, kaj la Budho demandis la pordgardiston, ĉu li rajtas tranokti en la kaverno. Kiam la gardisto forlasis por informi sian mastron pri la peto, la Budho rekte iris en la kavernon, sidiĝis sur la sidejon de la demono kaj ekinstruis Darmon al liaj edzinoj.

  Kiam la demono sciis, kio okazas, li hastis hejmen kun granda kolero. Kun eksterordinara potenco, li estigis timigan tondran ŝtormon, kiu tremigis kaj trafis la arbaron per tondro, fulmo, ventego kaj pluvo. Sed la Budho tute ne timiĝis.

  Alavaka atakis la Budhon ĵetante siajn pikilon kaj klabon al li, sed antaŭ ol la armiloj trafis la Budhon, ili falis ĉe la piedoj de la Honorulo.

  Ne povante fortimigi la Budhon, Alavaka demandis: “Ĉu estas prave, ke sanktulo kiel vi eniris kaj sidis inter la edzinoj de la mastro, kiam li forestis?” Je tio, la Budho stariĝis kaj forlasis la kavernon.

  Alavaka pensis: “Kiel malsaĝa mi estas, ke mi eĉ elspezis tiel grandan energion por fortimigi la asketon!” Do li petis, ke la Budho revenu en la kavernon. La demon ordonis la Budhon iri el la kaverno kaj en la kavernon trifoje esperante mortigi lin per lacigo. Ĉiufoje la Budho agis laŭ lia ordono. Sed kiam la demono petis la Budhon forlasi por la kvara fojo, la Budho rifuzis tion fari, dirante: “Mi ne plu obeos vin, Alavaka. Faru kion ajn vi povas, sed mi restos ĉi tie.”

  Ne povante devigi la Budhon fari laŭ lia ordono, Alavaka ŝanĝis sian metodon kaj diris: “Mi starigos kelkajn demandojn. Se vi ne povos respondi, mi elfosos vian koron, mortigos vin kaj ĵetos vin al la transa bordo de la rivero.”

  La Budho diris al li trankvile: “Neniu el homo, devao, asketo, bramo aŭ bramano povas fari tion al mi, sed se vi volas demandi pri io ajn, vi rajtas tion fari.”

  Alavaka prezentis iom da saĝaj demandoj lernitaj de siaj gepatroj, kiuj, siavice, lernis ilin de siaj gepatroj. La demono jam forgesis la respondojn, sed li memoris la demandojn skribinte ilin sur oraj folioj. La demandoj estis:

  “Kio estas la plej granda riĉaĵo por homo?

  Kio alportos la plej grandan feliĉon kiam oni bone mastras ĝin?

  Kio estas la plej dolĉa el ĉiuj gustoj?

  Kio estas la plej bona maniero de homa vivo?”

  La Budho respondis:

  “La plej granda riĉaĵo por homo estas fido.

  La vera doktrino donos la plej grandan feliĉon kiam oni bone mastras ĝin.

  La plej dolĉa gusto estas vero.

  Saĝa vivado estas la deca metodo de homa vivo.”

  Alavaka faris multajn pliajn demandojn, kaj la Budho respondis ĉiujn el ili.

  La lasta demando estis: “Kiel homo ne bedaŭras pasante de la nuna vivo al la sekva?”

  La Budho respondis: “Tiu, kiu posedas la kvar virtojn, kiuj estas vereco, moralo, kuraĝo kaj malavareco, pentos nenion post la forpaso.”

  Kompreninte la parolojn de la Budho, Alavaka diris: “Nun mi scias, kio estas la sekreto de mia estonta bona feliĉo. Estas granda bono al mi, ke la Budho venis.” Alavaka sinklinis antaŭ la Budho kaj petis, ke la Budho akceptu lin kiel disĉiplon.

  En la sekva mateno, kiam la oficistoj de Alavi venis kun la juna filo de la reĝo, ili surpriziĝis je la vido, ke la Budho predikas al Alavaka, kiu aŭskultas la instruon tre atente. Kiam la knabo estis transdonita al Alavaka, tiu hontis pri sia estinta konduto. Anstataŭ preni la knabon kiel sian manĝaĵon, li karesis lin je la kapo, lin kisis kaj redonis al la oficistoj. Post tio, la Budho benis la infanon kaj Alavakan.

  La konvertiĝo de la hommanĝulo Avalaka bone montris, kiel la Budho konvertis sovaĝulon kaj ŝanĝis lin en ĝentilan disĉiplon per siaj grandaj saĝo kaj kompatemo.

534
La vivo de la Budho / 2-9. Malamo de Magandija
« on: August 04, 2013, 05:03:04 AM »
  2-9. Malamo de Magandija

  Magandija estis knabino tiel bela, ke multaj riĉuloj deziris edziĝi al ŝi. Ŝia bramanaj gepatroj ĉiam rifuzis svatadojn,  trovinte neniun svataton taŭga por ŝi. Eĉ se ŝiaj gepatroj trovis konvenan viron por sia filino, la filino ne konsentis, dirante, ke ŝi edziniĝos al neniu krom reĝo. Magandija deziris bonan edziniĝon per sia beleco.

  Iutage, kiam la Budho vivis en la mondo, li rimarkis, ke la gepatroj de Magandija estas sufiĉe disvolvitaj spirite. Ili nur bezonis lian helpon por malfermi siajn okulojn al la Vero. La Budho iris al la loko, kie la bramano plenumis fajran oferadon ekster la vilaĝo.

  Kiam la patro de Magandija vidis la alvenantan Budhon, li tuj absorbiĝis de liaj beleco, trankvileco kaj gracia maniero. La bramano pensis, ke neniu viro estas pli bona por edziĝi al lia filino. “Ne foriru, monaĥo,” li kriis ekscitiĝinte. “Atendu ĉi tie ĝis mi venigos mian filinon por vidi vin. Vi estas ideala vivkunulo por ŝi, kaj ankaŭ ŝi estas konvena al vi.”

  La Budho diris nenion kaj restis silenta. Anstataŭ atendi, li lasis sian piedsignon sur la teron kaj foriris. La bramano hastis hejmen kun plezuro pri la okazonta afero en sia imago kaj diris al sia edzino: “Tuj beligu nian filinon, mia kara. Mi vidis viron konvenan al ŝi.” Kiam ili tri hastis al la loko, la Budho jam ne plu vidiĝis, kaj ili nur povis vidi la la piedsignon, kiun li lasis sur la tero.

  La edzino bone konis signojn. Ŝi pririgardis la signon kaj diris: “Mi ne opinias, ke tiu, kiu lasis la signon, povos edziĝi al nia filino. Ĝi apartenas al homo, kiu jam rezignis la mondajn plezurojn.”

  “Jen denove estas viaj signaĉoj,” grumblis la bramano, “Vi eĉ vidas krokodilojn en akva kavo kaj rabistojn en la mezo de la domo. Jen li sidas tie sub arbo. Ĉu vi iam vidis tiel belan viron, mia kara? Venu, mia filino. Ĉifoje via edziĝonto estas tiel perfekta, ke vi ne plu povos plendi.”

  La familio hastis al la Budho kaj la patro vokis lin: “Monaĥo, mi edzinigos mian filinon al vi.” La Budho rifuzis la proponon, klarigante, ke li jam rezignis ĉiujn mondajn plezurojn. Li diris al ili, kiel li sin detenis eĉ de la allogo farita de la filinoj de Marao. Li diris, ke homa korpo estas plena de malpuraĵoj kiel ajn bela ĝi estus.

  Aŭdinte tion, la bramano kaj lia edzino tuj komprenis, ke homa vivo en la mondo estas mizera kaj ne alkrociĝinda kiel ajn ĝi ŝajnas. Ambaŭ ili atingis aganamon, la trian ŝtupon de sankteco.

  Malfeliĉe, la aroganta Magandija, kiu ankoraŭ ne estis spirite disvolvita, ne povis kompreni la veran signifon de tiuj vortoj. Ŝi opiniis, ke la Budho insultis ŝin pro ŝia beleco. “Kiel tiu ĉi monaĥo rajtas insulti min kiam tiel multaj viroj dronas en mia beleco je la unua vido? Eĉ se li ne volas edziĝi al mi, li ne rajtas aserti, ke mia korpo estas plena de malpuraĵoj.” Firme pugniginte siajn manojn, ŝi murmuris detenante sian spiradon: “Atendu, monaĥo. Mi edziniĝos al potenca edzo kaj donos al vi lecionon.”

  Poste Magandija edziniĝis al la reĝo de Udena. Kiam ŝi aŭdis, ke la Budho jam eniris la urbon, ŝia malamo al li leviĝis en ŝi kaj ŝi instigis per subaĉeto, ke oni insultu kaj forpelu la Budhon.

  Anando, kiu akompanis la Budhon, ne volis resti kaj toleri la insultadon, sed la Budho admonis lin praktiki toleremon kaj paciencon. La Budho diris: “Kiel elefanto en la batalejo kontraŭstaras la sagojn elpafitajn, mi eĉ toleros la insulton de senreligiaj homoj.” La Budho diris, ke pro la povo de la Budho, la kaluminioj ne restos longe. La Budho kaj Anando restis daŭre en Udena, kaj ĉiuj kaluminioj finiĝis post mallonga tempo.

535
Esperanta novaĵo / La 31-a elsendo de Retradio BRE
« on: August 03, 2013, 07:48:30 AM »
Saluton, karaj amikoj!
Nun ni ekdisaŭdigis la 31-an elsendon de Retradio BRE je la adreso: http://www.budhano.cn/podkasto/?p=1470
Ĉiuj samideanoj estas bonvenaj!

 

Elsendlisto:

Budhisma scio
2-7. La Budho kaj milionulo
2-8. La Budho kaj farmisto
3.Budhismo kaj ideo pri Dio
Budhisma muziko
Denaska rilato
Budhismaj rakontoj
42. Venĝo de Angiloj
43. Veneno Wang
44. Favoro al Helikoj

Bonan aŭdeblecon al vi!

536
Esperanta novaĵo / La 30-a Elsendo de Retradio BRE
« on: July 27, 2013, 12:47:36 AM »
Saluton, karaj amikoj!
Nun ni ekdisaŭdigis la 30-an elsendon de Retradio BRE je la adreso: http://www.budhano.cn/podkasto/?p=1463
Ĉiuj samideanoj estas bonvenaj!

Elsendlisto:

Aktualaĵo
Budhisma scio
2-5. Devadato, malamiko de la Budho
2-6. La Budho kaj Reĝino Kema
2. Bazaj konceptoj pri Budhismo
Budhisma muziko
Budhismaj rakontoj
39. Terura Festeno
40. Vizito de Animo-kolektanto
41. Farmulo kaj Serpento

Bonan aŭdeblecon al vi!

537
Esperanta novaĵo / La 29-a Retradio BRE
« on: July 27, 2013, 12:45:12 AM »
Saluton, karaj amikoj!
Nun ni ekdisaŭdigis la 29-an elsendon de Retradio BRE je la adreso: http://www.budhano.cn/podkasto/?p=1459
Ĉiuj samideanoj estas bonvenaj!

Elsendlisto:
Aktualaĵo
Komenciĝis la somera instruado de Esperanto en Monaĥejo Tiefosi
Budhisma scio
La vivo de la Budho
2-3. La patrono Reĝo Bimbisara
2-4. Visaka, granda subtenantino de Budhismo
Bonaj demandoj kaj bonaj respondoj
Demandoj-3
Budhismaj rakontoj
36. Valora Vivo
37. Malfeliĉa Rakonto

Bonan aŭdeblecon al vi!

538
La vivo de la Budho / 2-8. La Budho kaj farmisto
« on: July 25, 2013, 05:57:26 AM »
  2-8. La Budho kaj farmisto

  Iam la Budho estis en la vilaĝo de Ekanala en Magada. Pluvis kaj estis tempo por semado. Kiam la folioj ankoraŭ estis malsekaj pro roso en la frua mateno, la Budho iris al la kampo, kie laboris bramano kaj farmisto Kasibaradvaĝa kun laborantoj de kvincent plugiloj. La Budho atingis je la tempo por la bramano disdoni manĝaĵojn al siaj laborantoj. La Budho atendis, ke iu donos al li manĝaĵon. Sed kiam la bramano vidis la Budhon, li mokis lin kaj diris: “Mi plugas kaj semas, kaj jam plugis kaj semis, do mi manĝas. Asketo, vi ankaŭ devas kaj devis plugi kaj semi por manĝi.” 

  “Bramano, ankaŭ mi plugas kaj semas,” respondis la Budho. “Kaj jam plugis kaj semis, do mi manĝas.”

  La konfuzita bramano diris: “Vi asertis, ke vi plugas kaj semas, sed mi neniam vidis vin pluganta.”

  La Budho respondis: “Mi semas kredon kiel semojn. Mia disciplino estas la pluvo. Mia saĝo estas la jugo kaj plugilo. Mia modesteco estas la koltro. La menso estas ŝnuro. Atentemo estas la soko kaj vipo. Mi estas sindetenema en miaj kondutoj, paroloj kaj manĝaĵoj. Mi semis kun vereco. La feliĉo gajnita de mi estas liberiĝo el suferado. Kun persisteco mi portis mian jugon ĝis la atingo de nirvano. Mi jam tiel plugadis. La laboro donis rikolton de senmorteco. Tiel plugante oni fuĝas el ĉiuj suferoj.”

  Aŭdinte la klarigadon de la Budho, la bramano konsciis sian eraron kaj diris: “Bonvolu manĝi laktan rizon, Estimata Gotamo! La estimata Gotamo estas vera farmisto ĉar liaj plantaĵoj donos frukton de senmorteco! Dirante, la bramano plenigis grandan bovlon per lakta rizo kaj oferis ĝin al la Budho.

  La Budho rifuzis la manĝaĵon, dirante, ke li ne akceptas manĝaĵon interŝanĝitan per siaj instruoj.

  La bramano genuiĝis ĉe la piedoj de la Budho kaj petis, ke tiu ordinu lin kiel monaĥon. Post nelonge, Kasibaradvaĝa fariĝis arahanto.

539
La vivo de la Budho / 2-7. La Budho kaj milionulo
« on: July 24, 2013, 05:31:54 PM »
2-7. La Budho kaj milionulo

  Milionulo Anatapindika nomiĝis Sadaria, sed pro lia granda malavareco oni nomis lin Anatapindika, kiu signifas helpemulon al bezonantoj.

  Anatapindika volis aĉeti parkon grandan kaj belan por la Budho, sed ĝi apartenis al Reĝido Ĝeta, kiu ne volis vendi ĝin. Li finfine sukcesis elaĉeti ĝin de la reĝido per tiom da mono, ke li kovris la tutan spacon de la parko per ormoneroj. Li konstruigis la faman Ĝetavanan monaĥejon, en kiu la Budho pasigis multajn pluvsezonojn. La Budho pasigis plejparton de sia vivo en tiuj kvietaj cirkonstancoj kaj faris plej multajn predikadojn tie. Finfine, la Budho pasigis dudek kvar pluvsezonojn en la Ĝetavana Monaĥejo.

  La Budho faris kelkajn predikadojn al li por laikaj homoj. Du el la predikadoj estis pri malavareco kaj kvar feliĉoj. En la predikado pri malavareco, la Budho diris, ke la unua ŝtupo de la Budhiĝo estas praktikado de malavareco kiaj almozdono al monaĥoj kaj kostruado de monaĥejoj. La afero pli grava ol malavareco estas rifuĝo en la Tri Gemoj, kiuj estas la Budho, Darmo kaj Samgo), kaj observado al la Kvin Maksimoj, kiuj estas la kvin reguloj helpantaj al homoj disciplini siajn parolojn kaj kondutojn. La afero pli grava ol observado de la Kvin Maksimoj estas konstanta praktikado de meditado pri bonkoreco. Sed la plej meritoplena konduto laŭ la Budho estas disvolvi enrigardon en la efereran naturon de ĉiuj aferoj.

  En la predikado pri la kvar feliĉoj haveblaj por ordinaraj homoj, la Budho menciis la feliĉojn pri posedo, riĉaĵo, senŝuldo kaj senkulpo.

  La feliĉo pri posedo signifas homan kontentecon pri gajno de riĉaĵo per honestaj metodoj kaj diligenta laborado. La feliĉo pri riĉaĵo estas homa kontenteco en elspezo de la propra riĉaĵo dum la devoplenumado.

  La feliĉo pri senŝuldo estas homa kontenteco, kiun homo ĝuas kiam li scias bone, ke li havas nenian ŝuldon grandan aŭ malgrandan al aliaj.

  La feliĉo pri senkulpo estas kontenteco de homo, kies kondutoj korpa, parola kaj pensa ne kaŭzis malutilon al aliaj, kaj kiu estas libera de ĉiuj kulpoj.

  Kiam Anatapindika unuafoje renkontis la Budhon ĉe Sitavana arbaro proksima al Raĝagaha, lia fido al la Budho estis tiel forta, ke aŭroro aperis el lia korpo. Aŭdinte la Darmon unuafoje Anatapindika fariĝis sotapana, kiu estas la unua ŝtupo de sankteco.

540
Somera kurso de Esperanto en Tiefo-monaĥejo
2013-07-22
 
 
    Ekde la 20a de julio okazas la somera kurso de Esperanto en Tiefo-monaĥejo. La kurso daŭras tri semajnojn. Ĝi estas kunaranĝita de la ĉina sekcio de ILEI kaj la Xi'an-a Esperanto-Asocio. 16 gekursanoj venis el Ŝandong, Jianĝi, Hunan, Hubei, Helongjiang, Hebei, Tianjin kaj Interna Mongolio. Plej granda parto de la kursanoj estas junaj universitatanoj. Jano, esperantisto el Usono, estas la ĉefgvidanto de la kurso. Oni uzas la lernolibron BEK-kurso. BEK estas mallongigo de Bela Esperanta Kurso. La kurso celas paroligi la lernantojn en Esperanto.

 

    Tiefo-monaĥejo situas okcidente de la urbo Xi'an. Okazis multfoje Esperanto-kursoj en tiu ĉi monaĥejo. En la monaĥejo loĝas monaĥo nomata Miaohui, kiu flue parolas Esperanton. Li ofte organizas Esperanto-kursojn kaj instruas Esperanton en la monaĥejo. La abato de la monaĥejo multe subtenas niajn Esperanto-agadojn. La monaĥejo jam akceptis esperantistojn el Francio, Koreio, Belgio, Svislando, Svedio, Rusio, Italio, Pollando, Mongolio, Barato, Brazilo, Germanio kaj aliaj landoj.




(Raporto de Liu Baoguo)

Redaktoro: Liu Zijia

Transpublikigita el http://esperanto.china.org.cn/2013-07/22/content_29494448.htm

http://www.espero.com.cn/2013-07/22/content_29494761.htm
 

Pages: 1 ... 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 [36] 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52