Aŭtoro Fadeno: 1-13. La rakonto de Sumanadevi  (Legita 589 fojojn)

0 anoj kaj 1 Gasto rigardas tiun ĉi fadenon.

Elsalutinta Miaohui

  • Semanto
  • Administanto
  • Honora membro
  • *****
  • Afiŝoj: 771
  • Karma: +0/-0
    • Vidi profilon
    • Budhana Retejo Esperantista
1-13. La rakonto de Sumanadevi
« je: decembro 21, 2013, 03:10:20 ptm »
1-13. La rakonto de Sumanadevi

  Dum tiu ĉi vivo kaj post la morto,

  En ambaŭ statoj feliĉas farinto de bono.

  "Bonon mi faris" li feliĉas kun la penso,

  Kaj krome, li estos feliĉa naskiĝinte en feliĉa stato.

  Restante en Ĝetavana monaĥejo de Sravastio, la Budho parolis tiun verson rilate al Sumanadevi, la plej juna filino de Anatapindiko.

  Ĉiutage du mil monaĥoj havis manĝon en la domo de Anatapindiko de Sravastio, kaj preskaŭ tiom da monaĥoj manĝis en la domo de la eminenta laika disĉiplino Visaka. Anatapindiko ordonis al sia plej aĝa filino prizorgi la monaĥojn laŭ kutimo. La plej aĝa filino aŭskultis la Darmon kaj atingis la Frukton de Konvertiĝo. Post kiam ŝi edziniĝis kaj ekvivis en la familio de sia edzo, la dua filino Cula Subada sekvis la ekzemplon de sia plejaĝa fratino kaj atingis la Frukton de Konvertiĝo. Poste la dua filino edziniĝis kaj vivis ĉe la edzo. Fine Anatapindiko konfidis la laboron al sia plej juna filino Sumana. Sumana atingis la Frukton de la Dua Grado, sed restis needziniĝinta. Iutage, Anatapindiko restis en la manĝejo kiam li ricevis mesaĝon de sia plej juna filino, do li tuj iris al ŝi kaj demandis: "Kio okazas, kara filino Sumana?" Sumana diris al li: "Kion vi diras, kara plej juna frato?" "Vi parolas nekompreneble, kara filino." "Mi ne parolas nekompreneble, plej juna frato." "Ĉu vi timas, kara filino?" "Mi ne timas, plej juna frato." Ŝi ne plu diris, sed tuj forpasis.

  Kvankam la riĉulo jam atingis la Frukton de Konvertiĝo, li ne povis sin deteni de la malĝojo en sia koro. Li iris al la Budho plorante post la funebra ceremonio de sia filino. La Budho demandis: "Dommastro, kial vi iris al mi malĝoje kaj plorante kun larmoj en viaj okuloj?" "Sinjoro, mortis mia filino Sumana." "Bone, sed kial vi ploras? Ĉu la morto ne estas certa por ni ĉiuj?" "Mi scias, Sinjoro. Sed mia filino estis modesta kaj konscienca. Min tiel malĝojigas la penso, ke ŝi ne estis en siaj ĝustaj konscioj kiam ŝi mortis."

  "Sed kion via plej juna filino diris, granda riĉulo?" "Sinjoro, mi nomis ŝin kiel 'karan Sumanan' kaj ŝi respondis, 'Kion vi diras, kara plej juna frato?" Poste mi diris al ŝi, 'Vi parolas nekompreneble, kara filino.' 'Mi ne parolas nekompreneble, plej juna frato.' 'Ĉu vi timas, kara filino?' 'Mi ne timas, plej juna frato.' Ŝi ne plu diris, sed tuj mortis." La Budho diris al Anatapindiko: "Riĉulo, via filino ne parolis nekompreneble." "Sed kial ŝi tiel diris?" "Nur pro tio, ke vi estas ŝia plej juna frato, Riĉulo. Via filino estis pli aĝa en la vojoj kaj fruktoj ĉar vi nur atingis la frukton de Konvertiĝo, dum via filino jam atingis vojojn kaj fruktojn, do ŝi tiel parolis." "Ĉu jes, Sinjoro?" "Jes, jen la kaŭzo, Dommastro."

  "Kie ŝi renaskiĝis, Sinjoro?" "En la mondo de Tusitaj dioj, Dommastro." "Sinjoro, mia filino estis feliĉa dum ŝi vivis ĉi tie inter siaj familianoj, kaj post la forpaso ŝi renaskiĝis en la dia mondo." Poste la Budho diris al li: "Eĉ pli, riĉulo. Ĉu ili estas laikuloj aŭ religiuloj, ili estas atentemaj kaj feliĉaj en ambaŭ tiun ĉi mondo kaj la posta vivo."

  Homo, kiu faris bonajn kaj meritplenajn kondutojn, ĝojas en tiu ĉi mondo. Li estos pli ĝoja naskiĝinte en la plezura ekzisteco post la morto. En tiu ĉi maniero li ĝojas en tiu ĉi mondo kaj la sekva vivo. En ambaŭ vivoj li ĝojas konsciante, ke li jam faris meritplenajn kondutojn.

« Lasta redakto: decembro 26, 2013, 03:04:36 atm de Miaohui »
Per Budhismo por Esperanto;
Per Esperanto por Budhismo.